Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Śladami Oskara Kolberga

Śladami Oskara Kolberga - Latowicz

Autor wpisu: Rok Kolberga 2014
Data publikacji: 25.03.2014

Latowicz w powiecie mińskim to według zamieszczonego przez Kolberga opisu z 1887 roku: „osada na wzgórzu nad rz. Świdrem i dużym stawem. Miasteczko to otrzymał od książąt Mazowieckich r. 1300 Jan Piekarski, sędzia ziemi czerskiej; dostało przywileje miejskie w r. 1423. Księżna mazowiecka Anna postawiła tu piękny kościół św. Anny, który się spalił r. 1613, a nabożeństwo przeniesiono do kościoła św. Wawrzyńca.

Należało później do dóbr królowej Bony; było grodem starostwa Latowickiego, które ostatnimi czasy należało do Czartoryskich. Dziś utrzymuje się z rolnictwa i drobnych rzemiosł, jak i pobliskie miasteczka: Parysów, Stoczek i Wodynie”.

Kolberg przyjechał tu w 1862 roku; w tym samym czasie odwiedził pobliską Oleksiankę, gdzie również prowadził badania. W swojej monografii zamieścił liczne opisy i pieśni z tych miejscowości.

Miejscowość Latowicz pojawia w tekście pieśni weselnej:
„A jak będziem przez to Latowice jechali,
będą na nas Latowicanie patrzali.
Zal będzie tym Latowicanom, zal będzie,
że u nich takij druzyny nie będzie”.

W 1862 roku tak według opisu Kolberga przebiegały swaty w okolicach Latowicza, Stoczka i Oleksianki:
„We czwartek wieczór dwaj lub trzej swatowie, od parobka wysłani, idą z wódką do rodziców dziewki, która za odezwaniem się do swata pierwszego, czyli dziewosłęba starszego, jak zwykle chowa się za piec i jak zwykle stamtąd wyprowadzoną bywa; ci przypijają do niej z przyniesionej z sobą flaszki. Jeśli ona wódki choć kroplę z kieliszka wypije, jest to znak twierdzący; w razie przeciwnym, przeczący. W tym ostatnim razie swatowie odchodzą szukając innej pary dla parobka. Niekiedy nawet, choć już i przyjęła wódkę, namyśliwszy się, może dziewka dane słowo przed weselem cofnąć, lecz wówczas musi zwrócić ilość użytej wódki lub jej wartość zapłacić”.
 

Opracowane przez autorów "Przewodnika śladami Oskara Kolberga po Polsce", przygotowanego przez Instytut Oskara Kolberga, Narodowy Instytut Fryderyka Chopina i Instytut Muzyki i Tańca.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,1 (głosów: 1369)

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter