Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Pola Negri. Polita dla Valentino

Autor wpisu: Miriam Kołak
Data publikacji: 30.08.2011
Okres historyczny: 20-lecie międzywojenne 1918-1939

Lata 60., Złoty Salon londyńskiego hotelu, mnóstwo ludzi czekających w niecierpliwości i nagle: „[…]westchnienia tłumu i wchodzi Pola Negri, prowadząc na łańcuchu swoją przyjaciółkę, trzyletniego geparda. Pola Negri, w czarnej atłasowej sukni, czarnych koronkowych rękawiczkach po łokcie, z kruczoczarnymi włosami spływającymi spod czarnego turbanu, ani drgnie, gdy gepard wysuwa groźnie pazury. – Przestań, kochanie, przestraszysz panów – mówi”*.

Apolonia Chałupiec urodziła się w Lipnie 3 stycznia 1897 roku. W autobiografii Pamiętnik gwiazdy podaje datę 31 grudnia 1899 roku. Być może pragnęła w ten sposób nadać dacie swoich urodzin większego znaczenia, niezwykłego charakteru? Czytając jej pamiętnik łatwo odkryć, jak silnie aktorka wierzyła w nadprzyrodzone znaczenie różnych znaków.

Rodzicami Apolonii byli: Eleonora z Kiełczewskich i o 10 lat młodszy słowacki imigrant Jerzy Chałupiec. Dzieciństwo Poli było szczęśliwe do czasu aresztowania jej ojca. Wówczas pani Eleonora postanowiła przeprowadzić się do Warszawy i wynająć mały pokój przy ulicy Browarnej, która nie należała do najlepszych części miasta. Mimo starań matki mała Pola poczuła na własnej skórze, czym jest bieda. Jakim szczęściem musiał więc być moment, w którym nielubiąca szkoły, jednak sprawna i zwinna Apolonia została wypatrzona przez sąsiadów pracujących w teatrze. Wkrótce została zaprowadzona na egzamin do szkoły baletowej. Zdała go pomyślnie i dzięki talentowi szybko zaczęła rozwijać swoje umiejętności. Jednak słaby organizm nie wytrzymał obciążenia. Zachorowała na gruźlicę. Los chciał, by nadszedł kolejny przełomowy moment w jej życiu. Wiedząc, że kariera baletnicy nie jest już możliwa, Apolonia postanawia zostać aktorką! Na egzamin do szkoły teatralnej przybiera nowe nazwisko. Odtąd zainspirowana swoją ulubioną poetką Adą Negri przedstawia się jako Pola Negri. Szybko okazuje się, że posiada niezwykły talent sceniczny i w 1912 roku debiutuje rolą Anieli w Ślubach panieńskich.

Dzięki dopracowanej grze gestów i mimice Negri znalazła swoje miejsce w niemym kinie. Jej pierwszym filmem była Niewolnica zmysłów. Jako bardzo zdolna i przyciągająca uwagę aktorka filmowa już w niedługim czasie została zaproszona do Berlina. Tam rozpoczęła owocną współpracę z reżyserem Ernstem Lubitschem, z którym nakręciła takie filmy, jak Oczy mumii Mia, Carmen, czy Madame Dubarry. Szybko podbiła serca publiczności swoją egzotyczną urodą i tajemniczością, stworzyła typ bohaterki femme fatale.

W 1919 roku wyszła za mąż za Eugeniusza Dąmbskiego. Jednak związek z hrabią pochłoniętym robieniem kariery politycznej był zupełnym nieporozumieniem.

W końcu nadchodzi moment, który ma uczynić z Poli Negri jedną z najjaśniejszych gwiazd złotej ery Hollywood. W wieku 25 lat wyjeżdża do Ameryki. USA wita ją z nadzieją na zdobycie nowej królowej ekranu, która podbije serca widzów. Tak też się staje. Najowocniejszy, pełen sukcesów okres jej pracy to lata 20. Wówczas, wraz z wytwórnią Famous Players Film Company (dziś znaną jako Paramount Pictures), nakręciła 20 filmów, dzięki stała się prawdziwą gwiazdą i milionerką mieszkającą w luksusowym domu w Beverly Hills. Zapracowała na to grą w takich filmach, jak Hiszpańska tancerka, Kobieta bezwstydna, Drut kolczasty czy Hotel Imperial.

W Hollywood Pola podbija nie tylko serca widzów, lecz także staje się obiektem westchnień wielu aktorów. Warto wspomnieć tu o dwóch istotnych i niezwykłych romansach. Pierwszym była burzliwa relacja z najsłynniejszym komikiem wszech czasów… Charliem Chaplinem! Chaplin od samego przyjazdu Negri do Stanów starał się znaleźć miejsce w jej sercu oraz życiu. Gdy wreszcie udało mu się tego dokonać, okazało się, że różnice ich osobowości są nie do pokonania. Różnice pojawiły się także później, gdy doszło do opisywania historii tego związku. Jednak, jak pisze w swoim pamiętniku Pola: „Może najbardziej racjonalny wniosek z historii mojego romansu z Chaplinem zawarty został w tytule na pierwszej stronie wychodzącego w Los Angeles »Examinera« z 2 marca 1923: Pola Negri daje kosza Chaplinowi”**.

Niezwykłość Poli Negri potwierdza fakt, że zdobyła serce największego amanta przedwojennego kina: Rudolfa Valentino. Legenda o histerii wywołanej jego śmiercią głosi, że dwie kobiety, które nigdy nie widziały go na oczy popełniły z rozpaczy samobójstwo, a specjalnie założone Stowarzyszenie wdów po Rudolfie Valentino istniało jeszcze przez wiele lat. Tymczasem Pola Negri tak oczarowała boskiego Rudolfa, że ten postanowił właśnie z nią spędzić resztę życia. Niestety ich plany zniszczyła nagła śmierć aktora, 23 sierpnia 1926 roku.

W Pamiętniku gwiazdy czytamy: „Można to nazwać fatalizmem, ale od pierwszego spotkania czułam, że ten człowiek [Valentino, przyp. aut.] jest w mocy albo zniszczyć moje życie, albo tak niedowładnie zmienić jego bieg, że nigdy już nie będę sobą”***. To prawda. Po śmierci amanta dobra passa Negri się skończyła. W niedługim czasie spotkały ją kolejne życiowe zawody: nieudane małżeństwo z księciem Mdivanim oraz utrata dziecka. Nie najlepszą okazała się również decyzja o powrocie w latach 30. do Niemiec. I choć sytuacja polityczna tego kraju nie sprzyjała robieniu w nim kariery, Negri po uzyskaniu zaświadczenia o swoim aryjskim pochodzeniu rozpoczęła pracę. Należy zauważyć, że powstały wówczas tak ciekawe filmy z jej udziałem, jak Mazurka, Moskwa–Szanghaj oraz Tango notturno.

W 1941 roku Negri powraca z ogarniętej wojną Europy do Ameryki. Tutaj w 1943 roku zagrała w swym przedostatnim filmie, komedii Hi, Diddle Diddle, natomiast w 1964 roku, za namową swojej przyjaciółki Margaret West, zgodziła się zagrać w niezwykłym przedsięwzięciu – filmie Disneya Księżycowe prządki.

Jedna z największych aktorek przedwojennego kina zmarła 1 sierpnia 1987 roku w San Antonio. Poza wieloma rolami pozostawiła po sobie gwiazdę w słynnej hollywoodzkiej Alei Sławy.
 

Źródło:

* Pola Negri, Pamiętnik gwiazdy, Warszawa 1976, s. 452–453.
** Tamże, s. 222.
** Tamże, s. 256.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,2 (głosów: 1362)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!
Może zainteresują Cię jeszcze:

Galeria

Pola Negri. Polita dla Valentino
Pola Negri. Polita dla Valentino
Pola Negri. Polita dla Valentino

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter