Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Zafascynowana swoją "małą ojczyzną". Bożena Ciesielska

Autor wpisu: Oliwia Sobocińska, klasa VI c, Szkoła Podstawowa w Skępem
Data publikacji: 11.10.2011
Okres historyczny: III Rzeczpospolita po 1989 r.

O Skępem, o historii lokalnej, o śladach pisarzy i o fascynacji ziemią dobrzyńską. Rozmowa z Bożeną Ciesielską, nauczycielką języka polskiego w Szkole Podstawowej w Skępem. Wywiad przeprowadzono 12 stycznia 2010.

Co to za portal www.regiopedia.pl?
Regiopedia jest portalem społecznościowym, tworzonym głównie przez jego użytkowników. Jest stroną stworzoną dla regionalistów, czyli ludzi pasjonujących się swoją „małą ojczyzną”. Hasła opracowują internauci. Można także zamieszczać (edytować) – oprócz artykułów – zdjęcia oraz filmy. Wysyłane hasła muszą mieć formę notatki encyklopedycznej, czyli podlegać sprawdzeniu. Województwo kujawsko-pomorskie ma opracowanych ponad 4000 haseł [przypis B. C.]. Za każde hasło, zdjęcie lub film otrzymuje się punkty. Przyznaje je administrator strony. Nie otrzymuje się z tego tytułu żadnego wynagrodzenia, czyli jest to praca dla hobbystów, społeczników i „szperaczy”, którzy lubią fotografować i pisać. Można uczestniczyć w dyskusjach, komentować, oceniać. Opracowałam na podstawie dostępnych źródeł szereg haseł dotyczących Skępego i gminy Skępe oraz ziemi dobrzyńskiej. Fotografowałam ciekawe miejsca w Skępem i gminie Skępe oraz niektóre wydarzenia kulturalne. Fotografowanie nie jest jeszcze moją mocną stroną... Niestety, wiele zdjęć mam słabych. Dopiero się uczę... Nie mam „wyczucia kadru”...

Skąd wziął się pomysł na publikację Stulecie straży w Skępem?
Ochotnicza Straż Pożarna w Skępem powstała 29 czerwca 1908 roku. Strażacy przygotowywali się do obchodów stulecia już od 2007 roku. Prezes skępskiej OSP poprosił mnie o zebranie materiałów dotyczących jednostki w naszym mieście. Przyznam, że była to praca żmudna, ale interesująca. Taka robota dla szperaczy... W mojej rodzinie nie było strażackich tradycji. Po wydaniu książki pytano mnie o stronę finansową tego przedsięwzięcia (czyli ile zarobiłam). Nie udzieliłam konkretnej odpowiedzi, gdyż była to praca najzupełniej społeczna.

Co Pani zamieszcza na stronie internetowej www.skepe.pl ?
Strona internetowa Skępego powstała kilka lat temu (została potem przebudowana), w 2003 roku. Zamieściłam na niej i nadal zamieszczam teksty związane ze Skępem i gminą Skępe. Są tam między innymi biografie ludzi związanych ze Skępem lub urodzonych w Skępem, dużo miejsca poświęciłam postaci Gustawa Zielińskiego, zabytkom lub obiektom, cmentarzom różnych wyznań.

Kto pracuje w redakcji gazety „Nasze Skępe”?
Oprócz pracy zawodowej – jestem nauczycielem języka polskiego – podejmuję różnorodne działania w środowisku lokalnym. Od kwietnia 2003 roku współpracuję z gazetą „Nasze Skępe”. Piszę do gazety artykuły na różne tematy („Drewniana architektura sakralna”, „Hala widowiskowo-sportowa w Skępem”, „Warto nas odwiedzić”, „Szkoła Podstawowa w Skępem”, „Tradycja pielgrzymowania do Skępego”, „Z dziejów Skępego”, „Był sobie dom...”, „Partyzantka po powstaniu listopadowym”), przybliżam sylwetki postaci związanych ze Skępem (Henryk Czarnecki, brat Dydak, Stanisław Tężycki, Czesław Luliński, rodzina Miłkowskich i Szeflerów, Jan Twardowski, Jerzy Pietrkiewicz) oraz przeprowadzam rozmowy z różnymi ludźmi (Zytą Wegner – regionalistką, z Wiesławem Welencem – grającym w zespole muzycznym Galaxis).

W redakcji lokalnej gazety właściwie nikt nie pracuje na stałe... O bieżących wydarzeniach pisze Jerzy Kowalski – dyrektor Miejsko-Gminnej Biblioteki w Skępem, wiele ciekawych artykułów napisał nieżyjący już Stanisław Stolarczyk, pisze Zyta Wegner... Szkoda, że piszących ludzi jest tak mało. A jak jest z czytaniem – nie tylko gazet – wiemy wszyscy... Czytamy bardzo mało.

Czy zdarzają się błędy w druku?
Zdarzają się i to bardzo często. Całą gazetę sprawdzam, czyli czytam od początku do końca bardzo uważnie. Zaznaczam błędy, brak ogonków, brak kropek czy przecinków lub ich nadmiar... Jest to czynność pracochłonna i czasochłonna, a najczęściej gazetę trzeba sprawdzić „na wczoraj”, czyli bardzo szybko. Następnie redaktor naczelny dzwoni do drukarni i podaje telefonicznie, gdzie są błędy. Niestety, w związku z tym w gazecie jest czasami dużo omyłek. Boleję nad tą sprawą, ale nie mam wpływu na dalsze losy mojej korektorskiej pracy.

Pewnego razu – już po sprawdzeniu i odesłaniu gazety do drukarni – okazało się, że zamiast imienia Maria pojawiło się imię Maryja (było to przed Bożym Narodzeniem) oraz zamiast Jerzy był Jrzy. Zdarzyło się też, że zdjęcia nadesłane do gazety nie były opisane. Gdy dostaję wydrukowany numer, cieszę się i myślę: „Zaraz usiądę i przeczytam...”. Zapominam, że treść już znam...

Od ilu lat istnieje program Literacki atlas Polski?
Szkoła Podstawowa imienia Gustawa Zielińskiego w Skępem bierze udział w projektach Centrum Edukacji Obywatelskiej. Jednym z nich jest projekt Literacki atlas Polski. Projekt LAP rozpoczął się w roku szkolnym 2005/2006. Do dziś trwają jego kolejne edycje pod nazwą Literacki atlas Polski. Reportaże. „Literacki atlas Polski to program edukacyjno-wydawniczy skierowany do uczniów i nauczycieli w całej Polsce, realizowany od 2005 roku. Zachęcamy młodych ludzi do poszukiwań literackich tropów w swojej miejscowości, okolicy, regionie” – podają autorzy publikacji „Materiały pomocnicze dla nauczycieli” wydanej w 2008 roku. Najważniejszym celem projektu LAP jest poszukiwanie i badanie związków miejsc z literaturą, tworzenie trwałej więzi z miejscem zamieszkania, budzenie zainteresowania własnym środowiskiem, pobudzanie aktywności uczniów, rozwijanie zainteresowań i motywowanie do działania. Fundacja Centrum Edukacji Obywatelskiej zachęciła szkoły z całej Polski, by szukały śladów pisarzy w swoich miejscowościach. Chodziło o wykazanie związku miejscowości z życiem pisarza czy poety, znalezienie miejsc opisanych w powieści czy wierszu oraz upowszechnienie nieznanych informacji czy ciekawostek. W ramach projektu uczniowie pod opieką nauczyciela zbierają materiały, robią zdjęcia, wywiady z osobami zajmującymi się pisaniem lub lokalnymi twórcami, przeprowadzają rozmowy z animatorami kultury w regionie, odbywają wycieczki do muzeów literackich, wytyczają literackie szlaki lub trasy zsyłki (na przykład Gustaw Zieliński po wyroku skazującym na zesłanie na Syberię jechał z Warszawy przez Brześć, Mińsk, Smoleńsk, Moskwę, Włodzimierz, Niżnowgrod, Kazań do Tobolska), szukają pamiątek po ludziach pióra (inskrypcji na tablicach pamiątkowych, tekstów wierszy na tablicach między innymi na krużgankach klasztoru Bernardynów w Skępem znajduje się marmurowa tablica z wierszem Modlitwa do Matki Boskiej Skępskiej na dzień 8 września Jerzego Pietrkiewicza), informacji o wizytach poetów lub pisarzy oraz tekstów, które powstały w związku z ich wizytą (Jan Twardowski autor wierszy Królewno i Skępe), zbierają anegdoty, pamiątkowe wpisy do kronik, zaznaczają fragmenty powieści, w których opisano miejscowość (Henryk Czarnecki w powieści Powroty opisał Skępe), dokumentują życie literackie w regionie oraz docierają do historii mało znanych z życia pisarzy związanych z miejscowością.

Można także ułożyć dla uczniów zagadki literackie na przykład we Włocławku urodził się w 1920 roku bardzo znany krytyk literacki, mieszkający w Niemczech, autor programu telewizyjnego „Kwartet Literacki”. Podaj jego imię i nazwisko. Odpowiedź: Marcel Reich-Ranicki.

Józef Feliks Zieliński, herbu Świnka, urodzony w Luberadzu na Mazowszu, a zmarły w Skępem był autorem pewnego podręcznika. Podaj jego tytuł. Odpowiedź: O dagerotypie

Pewien bardzo dobrze znany pisarz, przyszły noblista, w 1904 roku przyjechał do Włocławka z odczytem. Kto to był? Odpowiedź: Henryk Sienkiewicz

Co Pani fotografuje?
Fotografuję ciekawe miejsca w Skępem. Zresztą mało kto zna niewielkie prowincjonalne miasteczko Skępe położone przy trasie numer 10 między Toruniem a Sierpcem. Kto będzie podążał z Torunia w kierunku Warszawy, wybierze obwodnicę, przy której znajdzie stacje benzynowe, restauracje, motele i smażalnie ryb. Kto skręci z autostrady i wjedzie do miasteczka, nie pożałuje – tak mogłyby brzmieć początkowe słowa w przewodniku turystycznym. Fotografuję krzyże, kapliczki, figurki, bramy, furty, wrota i wejścia, drewniane domy, dworki, obiekty gospodarcze, elementy architektoniczne, cmentarze, kaplice... Śmieję się, że skoro nie mamy zabytków klasy zero, trzeba przynajmniej sfotografować i opisać to, co mamy... W ostatnim czasie zainteresowałam się bramami. Wbrew pozorom są to ciekawe obiekty.

Czyje rysunki znajdują się w albumie Skępe w rysunku pastelami?
W albumie są pastele (sfotografowane, gdyż są to prace dość duże) Stanisława Głowackiego z Lipna. Są one opatrzone krótkimi opisami, których jestem autorką.

Co to za stowarzyszenie Lipnowska Grupa Literacka?
Lipnowska Grupa Literacka powstała 5 grudnia 1989 roku. Opiekę nad zespołem objęła Miejska Biblioteka Publiczna w Lipnie. Inicjatorem powstania grupy był Tadeusz Chojnicki – ówczesny dyrektor biblioteki. Spotkania członków odbywają się w pierwszy piątek miesiąca w budynku Miejskiego Centrum Kulturalnego w Lipnie. Grupa wydała trzy almanachy poetyckie: Do skutku, Trzydzieści i trzy i Słowem obecni. Na spotkaniach dyskutuje się o poezji i prozie, czyta własne utwory poetyckie, wymienia się doświadczeniami, „podpowiada” młodym, początkującym twórcom, jak pisać... „Spowiedź poetycka” odbywa się raz w miesiącu – jak określił to Dariusz Chrobak. Monika Kuczyńska napisała pracę magisterską o Lipnowskiej Grupie Literackiej.

W grudniu 2009 roku Lipnowska Grupa Literacka obchodziła dwudziestolecie działalności. Na uwagę zasługuje fakt, że nie jest to grupa sformalizowana, a ludzie spotykają się z powodu swoich zainteresowań. Miałam przyjemność uczestniczyć w zebraniu, na które Dariusz Chrobak przywiózł prosto z drukarni w Toruniu tomiki Słowem obecni. Z niecierpliwością rozpakowywaliśmy paczki...

Dlaczego interesuje się Pani ziemią dobrzyńską?
Zainteresowania regionem i postaciami tutaj mieszkającymi wzięły się stąd, że warto wiedzieć, skąd się pochodzi. Urodziłam się w Skępem, potem moi rodzice mieszkali i pracowali na wsi. Gdy wybudowali dom, przeprowadzili się znów do Skępego (oboje urodzili się w Skępem). Mój mąż stwierdził kiedyś, że w Skępem nie rodzą się dzieci... – Jak to się nie rodzą? – zapytałam. – W Skępem już się nie rodzą – odpowiedział. – Rodzą się w Lipnie lub gdzieś dalej... No tak!

Mamy w domu sporą bibliotekę. Oprócz książek gromadzę pozycje o tematyce regionalnej, foldery, broszury, przewodniki, wycinki z gazet, różne materiały dotyczące Skępego i ziemi dobrzyńskiej. Chciałabym przekazać swoją pasję uczniom, których uczę. Wiem, że Was denerwują moje pomysły, gdy trzeba wypytać dziadków albo i pradziadków o dawne zabawy czy gry lub zawody i zajęcia wykonywane w rodzinie albo spisać historię wartą przekazywania z pokolenia na pokolenie...

Dziękuję za rozmowę.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,4 (głosów: 1559)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane osoby

Powiązane lokalizacje

Galeria

Kościół i klasztor bernradynów w Skępem
Kaplica. Cmentarz parafialny w Skępem
Budynek Liceum Pedagogicznego
Kościół i klasztor bernradynów w Skępem
Józefkowo gmina Skępe
Skępe
Skępe
Skępe
Skępe
Skępe
Skępe
Budynek gospodarczy zajazdu
Zajazd

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter