Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Ferdinand Maximilian Brokoff. Rzeźby w kamieniu

Autor wpisu: Artur Kolbiarz (Program Drogi Baroku, www.drogibaroku.org)
Data publikacji: 07.11.2011
Okres historyczny: Barok XVII w.

Jeden z największych czeskich rzeźbiarzy barokowych urodził się 12 sierpnia 1688 roku w miejscowości Červený Hrádek koło Chomutova, w rodzinie z tradycjami artystycznymi. Jego ojciec Johann Brokoff – także rzeźbiarz – pochodził z terenów Słowacji, a w Pradze osiadł na stałe w 1692 roku.

Ferdinand Maximilian, podobnie jak jego starszy o dwa lata brat – Michael Johann Joseph, odziedziczył talent artystyczny po ojcu i początkowo obaj bracia uczyli się i wykonywali pierwsze prace w jego warsztacie. Ferdinand kontynuował edukację u praskiego rzeźbiarza Andreasa Philippa Quitainera, a w 1709 roku zaczął pracować na własny rachunek i szybko osiągnął uznanie na lokalnym rynku.

Wyrazem szacunku i wysokiej pozycji społecznej było powierzenie rzeźbiarzowi prestiżowego zlecenia na wykonanie szeregu rzeźb i grup rzeźbiarskich dekorujących praski Most Karola. W 1714 roku Brokoff nawiązał współpracę ze słynnym wiedeńskim architektem oraz rzeźbiarzem – Johannem Bernhardem Fischerem von Erlach, przeniósł się do stolicy cesarstwa i poświęcił pracom nad wyposażeniem kościoła pod wezwaniem Świętego Karola Boromeusza w Wiedniu.

Nie przestał jednak wykonywać pojedynczych zleceń z terenu Królestwa Czech, głównie Pragi, do których projekty często wykonywał Fischer von Erlach (na przykład nagrobek Johanna Wenzela Wratislava z Mitrovic wykonany w 1716 roku do praskiego kościoła pod wezwaniem Świętego Jakuba). W latach 1721–1723 Brokoff przebywał we Wrocławiu, gdzie wyrzeźbił wystrój do katedralnej Kaplicy Elektorskiej, także zaprojektowanej przez Fischera von Erlach, oraz nagrobek Johanna Georga Wolffa (do kościoła pod wezwaniem Świętej Elżbiety), według projektu młodszego Fischera von Erlach – Josepha Emanuela. W kolejnych latach Brokoff ponownie pracował w Pradze, gdzie przejął warsztat po śmierci ojca (zmarł w 1718 roku), a potem brata (zmarł w 1721 roku). Głównym dziełem z tego okresu jest monumentalna kolumna maryjna wystawiona w latach 1724–1728 na hradczańskim rynku.

Niestety, postępująca gruźlica coraz bardziej wyniszczała organizm rzeźbiarza, który mimo tego w 1728 roku podjął się realizacji wystroju wnętrza oraz fasady nowo wzniesionego kościoła opackiego w Krzeszowie. Prace rozpoczęły się w kolejnym roku, kiedy artysta przybył do Krzeszowa i zorganizował tam warsztat. Do 1730 roku Brokoff zdołał wyrzeźbić dwie figury z fasady (Mojżesza i świętego Grzegorza) oraz przygotować modele do następnych, w tym do rzeźb przewidzianych na stalle. Ze względu na pogarszający się stan zdrowia Ferdinand Maximilian wrócił do Pragi, gdzie zmarł 8 marca 1731 roku i został pochowany przy kościele pod wezwaniem Świętego Marcina na Starym Mieście. Pozostawioną w Krzeszowie pracownię objął czeladnik i bliski współpracownik Brokoffa – Anton Dorasil, który przez trzy następne dziesięciolecia kontynuował dzieło rozpoczęte przez swego mistrza.

Brokoff jest uznawany za najważniejszego obok Matthiasa Bernharda Brauna rzeźbiarza barokowego w Czechach. Pracował głównie w kamieniu, jednakże ma też na koncie realizacje wykonane w drewnie. Rzeźby Ferdinanda Maximiliana, podobnie jak dzieła jego ojca oraz brata, wpisują się italianizujący nurt plastyki środkowoeuropejskiej i charakteryzują się masywnością bryły oraz realistycznym opracowaniem detalu. Styl wypracowany przez dwa pokolenia rzeźbiarzy z rodziny Brokoffów cieszył się wielkim uznaniem i był chętnie naśladowany przez artystów zarówno czeskich, jak i śląskich.

Najważniejsze dzieła Ferdinanda Maximiliana Brokoffa i jego warsztatu:

1. Krzeszów, kościół opacki pod wezwaniem Łaski Najświętszej Marii Panny:
Święty Grzegorz oraz Mojżesz, fasada, 1729–1730;
Projekty rzeźb dekorujących fasadę oraz stalle, 1729–1730.

2. Praga, kościół pod wezwaniem Świętego Jakuba:
Nagrobek Johanna Wenzela Wratislava z Mitrovic, 1716 (wykonany według projektu Johanna Bernharda Fischera von Erlach).

3. Praga, pałac Morzinów:
Dekoracje portalu, 1714.

4. Praga, Most Karola:
Święty Kajetan, 1709.
Święty Wojciech, 1709.
Święty Franciszek Borgiasz, 1710.
Święty Franciszek Ksawery, 1711.
Święty Ignacy Loyola, 1711.
Święty Wincenty z Ferrary i święty Prokop, 1712.
Święty Jan de Matha, święty Feliks de Valois oraz święty Iwan, 1714.

5. Praga, rynek na Hradczanach:
Kolumna maryjna, 1724–1728.

6. Wiedeń, kościół pod wezwaniem Świętego Karola Boromeusza:
Projekt ołtarza głównego, 1726.

7. Wrocław, kościół katedralny pod wezwaniem Świętego Jana Chrzciciela, Kaplica Elektorska:
Aaron, Mojżesz, Personifikacje Kościoła i Synagogi, supraporty oraz putta, 1721–1722.

8. Wrocław, kościół parafialny pod wezwaniem Świętej Elżbiety:
Nagrobek Johanna Georga Wolffa, 1721–1723 (wykonany wespół z czeladnikiem Samuelem Pardyńskim, według projektu Josepha Emanuela Fischera von Erlach).

Źródło:

Wpis zamieszczony dzięki uprzejmości koordynatorów programu Drogi Baroku: http://www.drogibaroku.org/mod/resource/view.php?id=32.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,4 (głosów: 1884)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane osoby

Galeria

Ferdinand Maximilian Brokoff. Rzeźby w kamieniu
Ferdinand Maximilian Brokoff. Rzeźby w kamieniu
Ferdinand Maximilian Brokoff. Rzeźby w kamieniu
Ferdinand Maximilian Brokoff. Rzeźby w kamieniu
Ferdinand Maximilian Brokoff. Rzeźby w kamieniu

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter