Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Zwiedzamy Ostrzeszów

Autor wpisu: julaa93
Data publikacji: 19.04.2012

        Ostrzeszów położony jest w południowej Wielkopolsce, ma bardzo długą, bogatą i interesującą przeszłość. Już w XIV w. stał się ośrodkiem handlu, jako miasto gdzie znajdowała się komora celna na ważnej drodze w kierunku Śląska.

Wielkie znaczenie miał też działający tu od początku XV w. urząd i sąd grodzki, który ściągał do miasta wielu interesantów. Również w XIX i XX w. władze powiatowe miały tu swoją siedzibę.

 W 1918 i 1919 roku Ostrzeszów stanowił centrum Powstania Wielkopolskiego dla całej okolicy. W okresie II wojny światowej był tu silny ośrodek konspiracji, a mieszkańcy  Ostrzeszowa mieli swój udział w pomocy jeńcom alianckim, którzy przebywali w tutejszym obozie jenieckim.  Ostrzeszów jest miastem o bardzo ciekawej historii, dlatego warto przespacerować  się jego ulicami i podziwiać zachowane, pięknie odrestaurowane zabytki.

ZAMEK W OSTRZESZOWIE

      Zamek w Ostrzeszowie jest typowym przykładem zamku nizinnego. Zbudowano go z cegły na planie prostokąta o wymiarach ok. 27 na 39 m. Pięciokondygnacyjna baszta o wysokości 23 m, znajdująca się od strony wyjazdu, posiada plan kwadratu, który na poziomie 11 metrów przechodzi w ośmiobok. Wieża pełniła wiele funkcji: była wieżą strażniczą, mieszkalną oraz punktem ostatecznej obrony. Dziś jest punktem widokowym, z którego podziwiać można panoramę miasta i okolic. Obok niej znajdowała się brama prowadząca na dziedziniec zamkowy, otoczony murami. Od strony północno-zachodniej znajdował się murowany dom mieszkalny. Zamek w Ostrzeszowie, podobnie jak inne budowle tego typu, był obiektem ściśle użytkowym, dlatego pozbawiony jest dekoracji architektonicznej.

Wybudowany w pierwszej połowie XIV w., na sztucznie usypanym wzniesieniu był siedzibą starosty królewskiego do 1553 r., następnie stał się siedzibą starosty grodowego. Funkcję tę pełnił do 1655 r., kiedy to został zniszczony przez wojska koronne wracające spod Częstochowy, żeby uniknąć wykorzystywania go przez wroga jako punkt obronny. Odbudowano go w roku 1660 i do końca XVIII w. mieścił sądy miejskie i grodzkie. W 1843 został rozebrany i dopiero w roku 1960 odrestaurowano wieżę, a na dziedzińcu zamkowym urządzono amfiteatr.

KOŚCIÓŁ FARNY

     Kościół powstał w połowie XIV w., Kazimierz Wielki ufundował go w czwartek po Popielcu w 1353 roku. Świątynia ustyuowana została na wschód od rynku, początkowo zbudnowano tylko prezbiterium  i zakrystię, w 1360r. dobudowano nawę kościoła. Obecnie składa się on z jednoprzęsłowego, zamkniętego wielobocznie prezbiterium oraz wyższej i szerszej nawy.

Po zniszczeniach w wyniku pożaru w końcu XV w. i najazdu szwedzkiego w XVII w. świątynię odbudowano w latach 1721-1723. W 1939 r. w oknach założono witraże w stylu gotyckim.

Kościół ozdobiony jest licznymi polichromiami, fundowanymi przez ostrzeszowskich mieszczan, które pochodzą z kilku różnych okresów od XV do XIX w. Najstarsze z nich zachowały się w prezbiterium. Na ścianie północno-wschodniej widnieje fragment kompozycji figuralnej z postacią św. Krzysztofa. Zachował się zarys nimbu, głowa świętego oraz głowa, ramiona i prawa, wzniesiona do błogosławieńswa ręka Dzieciątka siedzącego na jego ramieniu. Kolejne malowidła, umieszczone na ścianach południowej i fragmentarycznie zachowane na północnej i zachodniej przedstawiają sceny pasyjne. Trzecia dekoracja malarska obejmuje scenę modlitwy w Ogrójcu, cykl Drogi Krzyżowej oraz wyobrażenie Anny Samoczwartej. Inne malowidła prezentują św. Krzysztofa, Chrystusa Bolesnego i Sąd Ostateczny. Warto także zwrócić uwagę na malowidła na ścianach nawy i prezbiterium, które przedstawiają stacje Drogi Krzyżowej. 

Ołtarz utrzymany jest w stylu barokowym, a w jego głównej części znajduje się kopia obrazu słynnego malarza hiszpańskiego Murilla Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny. Z kolei na łuku tęczowym zobaczyć możemy rzeźby z drewna lipowego, przypisywane Albrechtowi Durerowi.

Legenda mówi, że w tym miejscu zmarł pastuszek , który zginął z ręki brata, a z gruszki, którą miał w kieszeni wyrosło drzewo w kształcie krzyża.

KLASZTOR ZGROMADZENIA SIÓSTR NAJŚWIĘTSZEJ RODZINY Z NAZARETU

         W zachodniej części miasta, na wzgórzu znajduje się kościół i klasztor pobernardyński. W lipcu 1629 r. zjazd szlachty wieluńskiej uchwalił założenie klasztoru z kościołem po wezwaniem św. Michała Archanioła dla zakonu bernardynów.

Kościół jest przykładem skromnej jednonawowej budowli barokowej. Do nawy przylega zamknięte półkoliste prezbiterium. W nawie znajduje się chór muzyczny, a pod nim przedsionek, łączący kościół z klasztorem. Pod świątynią mieszczą się sklepione podziemia. Wnętrze kościoła zdobi późnobarokowa polichromia z 1740 roku. Wykonał ją Antoni Ignacy Linke, o czym świadczy napis umieszczony nad chórem muzycznym. Osiemnastowieczne wyposażenie obejmuje barokowy ołtarz główny, dwa ołtarze boczne, ambonę oraz konfesjonały. Trójkondygancyjny ołtarz główny oddziela oratorium zakonne od części przeznaczonej dla wiernych. Ołtarz zdobią rzeźby św. Franciszka i św. Męczennicy. Po obu stronach ołtarza widnieją przedstawienia czterech świętych zakonników.

W ołtarzach bocznych umieszczono obrazy Matki Boskiej i św. Antoniego, które powstały na przełomie XVII i XVIII w. Ambona podtrzymywana przez anioła, ozdobiona jest rzeźbami czterech ewangelistów oraz rzeźbą Chrystusa. Spośród zabytków kościoła wymienić można nagrobek stolnika wieluńskiego Jerzego Floriana Karsznickiego. Został on umieszczony na północnej ścianie nawy. W górnej części umieszczono portret zmarłego. Nagrobek podtrzymywany jest przez Chronosa. Od północy kościoła przylega klasztor. Jest to murowany, piętrowy budynek na planie krzyża. Jego korpus jest dwutraktowy z korytarzem pośrodku. Na dziedzińcu przed kościołem znajduje się kaplica św. Judy Tadeusza. Dach wieńczy rzeźba św. Michała Archanioła.

KOŚCIÓŁ ŚW. MIKOŁAJA

         Kościół zbudowany został w 1758 r. z drzewa modrzewiowego na miejscu dawnego, rozebranego kościoła we wsi Bertuludów, która do końca XVIII w. była osobnym osiedlem, a obecnie jest częścią Ostrzeszowa.

Kościół św. Mikołaja składa się z prostokątnej nawy i węższego, zamkniętego trójbocznie prezbiterium z niewielką zakrystią od strony południowej. We wnętrzu zachowała się belka tęczowa z barokowym krucyfiksem. W części zachodniej znajduje się chór muzyczny, wsparty na dwóch słupach. Na ściankach zachowała się polichromia o charakterze ludowego baroku. Wyposażenie kościoła pochodzi głównie z XVII i XVIII w. należą do niego : późnogotycki ołtarz z rzeźbą św. Mikołaja, dwa ołtarze boczne z figurami Matki Boskiej z Dzieciątkiem i św. Katarzyny, ambona oraz obrazy. Dawniej ołtarz główny zamykany był przez dwa boczne skrzydła i znajdowały się w nim również rzeźby świętych : Wojciecha i Stanisława. Kościół został odrestaurowany w 2011 r.

WIEŻA WODOCIĄGOWA

       Budynek wieży z 1916 r. usytuowany jest przy historycznym szlaku z Poznania na Górny Śląsk. Jest to obiekt wolnostojący, niepodpiwniczony, na planie ośmioboku, pięciokondygancyjny, nakryty kopułą zwieńczoną miedzianą kulą. Wieża ma około 40 metrów wysokości. Na zewnątrz piątej kondygnacji znajduje się wąska galeryjka widokowa, obiegająca wokół wieżę. W końcu lat siedemdziesiątych wieża stopniowo traciła swe znaczenie. Obecnie nie jest użytkowana. Do rejestru zabytków wpisana została w 1998 roku.

Źródło:

Dzieje Ostrzeszowa pod red. Stanisława Nawrockiego, Kalisz 1990

 

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,2 (głosów: 1241)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Galeria

Zwiedzamy Ostrzeszów
Zwiedzamy Ostrzeszów
Zwiedzamy Ostrzeszów
Zwiedzamy Ostrzeszów
Zwiedzamy Ostrzeszów

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter