Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Gorzanowskie Misteria Pasyjne

Autor wpisu: obserwator
Data publikacji: 18.03.2013
Okres historyczny: 20-lecie międzywojenne 1918-1939

Gorzanowskie Misteria Pasyjne.

Pod koniec XIX w. Gorzanów stawał się coraz bardziej znanym letniskiem. W latach 20-tych nowego wieku w Gorzanowie odbywały się ,, Misteria Pasyjne „ . Było to wielkie przedsięwzięcie (widownia czyli park zamkowy mogła pomieścić 5 tys. osób,a w scenach masowych brało udział 150 aktorów i statystów. Przedstawienia te stały się wielką atrakcją i ściągały do Gorzanowa licznych pielgrzymów jak i turystów z całego Dolnego Śląska i nie tylko…

Gorzanowskie przedstawienie pasyjne - 1922 rok - Relacja.

Wieś widowiska.

"Oberammergau! Któreż serce przy tej wielokrotnie wymienianej nazwie nie zabije mocniej, pragnąc samemu ujrzeć słynną święta sztukę wystawiana w tej wsi. Niestety dzisiejsze warunki pozwalają spełnić nielicznym to życzenie. Stąd pewnie wzięło się wdzięczne zdanie by przedstawienie to wystawić samemu w naszym hrabstwie.
Na miejsce tego wybrano Gorzanów.

Po licznych przygotowaniach całej wsi wczoraj odbyła się premiera sztuki. Z daleka napływali ludzie , by być na niej obecnymi, w tym pokaźna liczba przedstawicieli z pracy Wrocławia, Berlina, a nawet jeden korespondent londyńskiego „Timesa”.


Po południu kolej dowoziła nowe tłumy ludzi do tej zazwyczaj tak cichej wioski, która dziś przepełniona była przybyszami. Po wejściu do wsi gości wita skromna brama tryumfalna. Po chwili jest się we wsi, która dziś na cześć licznych gości prezentuje się świątecznie ustrojona.

Nad wsią wyraźnie góruje zamek, wyniosła budowla z piaskowca, symbol dawnych czasów. Stary zamek wzniesiony w 1640r. przez hrabiego Herbersteina, może opowiedzieć nam długą historię, podobnie stary park. Stary park ongiś wyglądał całkiem inaczej, jak można zobaczyć na starych malowidłach w zamku. Prosto wytyczone, zaciszne ścieżki, przecinające się aleje cicho szemrzące fontanny z posągami przyozdobionymi esami-floresami: rokoko! A dziś - dziki intrygujący romantyzm wisi nad tym ustronnym, starym parkiem, w którym drzewa – olbrzymy - szumią potężne memento. Oto świątynia. Przenika nas duch minionych wieków. Otoczona drzewami rozległa polana u stóp zamku jakby stworzona na naturalną scenę tworzy wspaniałe miejsce dla widowiska.

Przedstawienie

„Wypowiedz języku wzniosłej
walki w laury obfite zwycięstwo
i tryumf świętowany na krzyża trofeum”

Tak zagrzmiały potężne początkowe akordy ponad tysięcznym tłumem, którego część wypełniła wszystkie, co do jednego miejsca na ławkach przed sceną  a reszta zajmuje zbocze przed zamkiem. Mówi do niego językiem wspaniałym świat pobożności, bojaźni Bożej, miłości.

To, co się rozgrywa przed naszymi oczyma, to nie teatr, lecz nabożeństwo! Chór towarzyszy akcji śpiewając niemieckie pieśni kościelne, przekłady i przepowiednie ze Starego Testamentu, odnoszące się do przedstawionych wydarzeń, które w Oberammergau przekazywał osobny chór, tutaj wygłasza mówca, prorok.

Niezwykle ujmujący kolorowy obraz, który - jak wszystkie sceny masowe - można dojrzeć w całej jego piękności tylko z tarasu, pojawia się już na początku widowiska i szybko uwodzi czarem swych widzów. Jest to uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy.

Przybywającemu Mesjaszowi towarzyszy tłum około 250 ludzi w kolorowych szatach. Z gałązkami palmowymi w rękach. Ciemnozielone drzewa i niebieskawe łańcuchy górskie tworzą niezapomniane ramy, nad którymi rozpina się lazurowe niebo, całość opromienia radosne światło słoneczne.

Teraz następuje obraz za obrazem, sceny coraz poważniejsze, coraz bliższy staje się punkt kulminacyjny dramatu. Ostatnia wieczerza, zdrada Judasza, modlitwa Jezusa na Górze Oliwnej, przesłuchanie przed Wysoką Radą, przed Piłatem i Herodem prowadzą nas potężnymi scenkami ku kulminacyjnym słowom ”Ukrzyżuj go! Ukrzyżuj go!”, które wypowiada lud żądnych krwi, podjudzający. Kiedy po scenie dźwigania krzyża podnosi się kurtyna, tłum widzów staje wstrząśnięty wobec obrazu ukrzyżowania.


Siedem ostatnich słów umierającego Syna Bożego rozbrzmiewa nad rzeszą ludzką głęboko wstrząśniętą, bezgłośnie słuchające aż słowa „Wykonało się” kończą dramat.
Odtwórcą roli Chrystusa jest dyrektor Franz Heilburg. Swą grę postaci Zbawcy, który, mimo, iż ma w sobie boską moc zgadza się na ofiarę śmierci krzyżowej poddając się w sposób godny szacunki woli Ojca niebieskiego, podniósł on na szczyt doskonałości, czyniąc je potężnym zamknięciem tragedii.

Matkę Boską - Marię zagrała pani dyr.Heilmann / Heilburg/ dając jej wielkość w cierpieniu i żarliwość. W dobre ręce powierzono także rolę Kajfasza i Piłata, proroka, Piotra, Jana i Judasza, Marii Magdaleny i Weroniki.

Premiera jest dowodem, że artystyczne kierownictwo nad całością spoczywało w najlepszych rękach – Dyr. F. Hilburg z Monachium i Dyr. Franza Schmitza z Lądka. Instrumentowanie i dyrekcję chóru przejął ksiądz Gaida ze Starego Wielisławia, osoba znana bardzo dobrze z kręgach kochających muzykę. Na jego chwałę należy powiedzieć, że nastrojowe chóry miały niemały wkład do wspaniałego sukcesu całości. Kierownik szkoły i rektor chóru Robert Hollmann z Gorzanowa z muzycznym wyczuciem opanował partie chóralne i instrumentalne. Strona muzyczna przedstawienia została odegrana bardzo czysto i pewnie.

Bardzo gustownie, zwłaszcza z tarasu wyglądała scena zaprojektowana przez Aloisa Heinze z Gorzanowa.


Zatem Gorzanowskie Towarzystwo Teatralne przewyższyło nawet wszystkie oczekiwania, jakie wobec niego wysunięto. Pozostaje nam tylko życzyć, by wszystkie przedstawienia mogły cieszyć się dobrą prekwencją, co można już wnioskować z liczonych na tysiące zgłoszeń i by przyszłość Gorzanowa wiązała się z takimi widowiskami."

Źródło: „ Habelschwerdter Kreis- und Stadtblatt”, nr 91 z 1 VIII 1922r.

Bibliografia:

Arno Herzig, Małgorzata Ruchniewicz ” W kraju Pana Boga - źródła i materiały do dziejów Ziemi Kłodzkiej od X do XX wieku ”, Kłodzkie Wydawnictwo Oświatowe 2003, str. 239-241
 

Źródło: archiwum TMG

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,4 (głosów: 1371)

Komentarze (1):

Ewa, 20.03.2013
To bardzo interesujące - warto byłoby bardziej opisać to zjawisko.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Galeria

Gorzanowskie Misteria Pasyjne
Gorzanowskie Misteria Pasyjne

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter