Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Pułkownik Stanisław Thiel

Autor wpisu: martamalak19
Data publikacji: 17.04.2013
Okres historyczny: II wojna światowa 1939-1945

 Pułkownik Stanisław Thiel i historia jego rodziny.

 Stanisław Thiel urodził się 20 października 1881 roku we Wrocławiu, w rodzinie radcy sądowego i ziemianina Kazimierza Thiela i Józefy z Frezerów. Ponieważ od początku był przygotowywany do pracy na roli, zaraz po ukończeniu gimnazjum w rodzinnym mieście, odbył praktyki w tym kierunku na Śląsku i Pomorzu, a następnie studiował na wydziale rolniczym uniwersytetu we Wrocławiu. W 1905 roku objął rodzinny majątek w Doruchowie, z którym związany był już niemal do końca życia.


Stanisław był prezesem Związku Towarzystw Powstańców i Wojaków, Kółek Rolniczych oraz Mleczarni Spółdzielczej w Kępnie, był też w radach nadzorczych Polskiej Spółki Nasiennej w Poznaniu i Zjednoczonych Cukrowni Witaszyce – Zduny. Pełnił też funkcję radcy Poznańskiego Ziemstwa Kredytowego. Wiódł zatem spokojne życie aktywnego społecznie ziemianina – weterana.

Od 1918 roku był żonaty ze swą kuzynką, Marią Thiel – samarytanką, organizatorką tajnego nauczania w okresie zaboru. W małżeństwie tym na świat przyszło dwóch synów i dwie córki. Za swą działalność niepodległościową i społeczną Stanisław Thiel był odznaczony między innymi Orderem Virtuti Militari V klasy, czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi. Posiadał również francuski order Legii Honorowej.

 

 

Po wkroczeniu Niemców we wrześniu 1939 roku Stanisław Thiel został aresztowany i osadzony w ostrzeszowskim więzieniu. Według rodzinnej tradycji, dzięki interwencji dawnego przełożonego z I wojny światowej, Waltera von Reichenau, uniknął nieuchronnego wyroku śmierci i egzekucji. Ostatecznie naszego bohatera osadzono w osławionym Forcie VII w Poznaniu, a w 1940 roku zwolniono. Pod zmienionym nazwiskiem Thiel wyjechał do Warszawy i objął posadę kierownika cegielni Dąbrówka.

 

 

Okupacja hitlerowska była szczególnie tragiczna dla rodziny Thielów. Żona pułkownika została aresztowana podczas próby przekroczenia granicy Generalnego Gubernatorstwa i w 1940 roku zmarła w szpitalu więziennym w Łodzi. Córka Krystyna poległa jako sanitariuszka w powstaniu warszawskim, syn Stanisław, żołnierz AK, przypuszczalnie zginął w Radogoszczu. Ujawniająca literackie uzdolnienia bliźniacza siostra Stanisława, Katarzyna, podczas pobytu w Forcie VII nabawiła się gruźlicy i w 1943 roku zmarła w sanatorium w Świdrze. Na widok ciała zmarłej córki pułkownik Stanisław Thiel doznał wylewu krwi do mózgu i po kilku godzinach zmarł w Warszawie 9 października 1943 roku. Ojca i córkę pochowano razem na Cmentarzu Powązkowskim. Z całej rodziny ocalał jedynie najmłodszy syn Kazimierz, dziś wybitny specjalista inżynierii lądowej i wodnej, profesor w Instytucie Budownictwa Wodnego Polskiej Akademii Nauk. On też po wojnie sprowadził szczątki najbliższych do rodzinnego Doruchowa i umieścił w grobowej kaplicy Thielów.

Źródło: http://www.sciaga.pl/tekst/70519-71-historia_doruchowa/strona/pokaz_wszystkie

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 617)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane tagi

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter