Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Twardo stoi kamienica

Autor wpisu: FOTObeata
Data publikacji: 03.11.2013
Okres historyczny: 1800-1914

Kamienica pod numerem 28  zlokalizowana przy ulicy Twardej jest jedynym śladem po przebiegu jednego z najstarszych traktów handlowych przedwojennej Warszawy. W tym miejscu krzyżowały się ulice Twarda, Prosta i Ciepła.

Ulica Twarda ocalała po wojnie fragmentarycznie. Pojedyńcze budynki z jej adresem znajdują się na Placu Grzybowskim, przy Rondzie ONZ (numery 26 i 30), za ulicą Prostą.

W latach 70. XVIII wieku właścicielami parceli, na której stoi kamienica byli: Szpakowski, Kajetan Willman („którzy mieli tu ogród fruktowy oraz drewniany dom ze stajenką i wozownią”- podaje Jerzy Kasprzycki), Emilia Bogucka, Adam Adamski, Lejb Osnos, Chaskiel Fajertag, Majer Neufeld, Izaak Najgoldberger. 

Lejb Osnos rozebrał drewniany budynek, który stał na jego ziemi i wzniósł około 1910 roku kamienicę, w stylu modernistycznym, która zachowała się do dziś. Jej zadaniem było przynosznie dochodu dzięki wynajmowi mieszkań. Inne kamienice czynszowe budowane przez żydowskich kupców powstały przy ulicach: Pańskiej, Waliców, Ceglanej, Grzybowskiej.

W 1936 roku kamienica dawała z czynszów dochód ponad 5 tysięcy złotych. Za mieszkanie czteropokojowe z kuchnią i łazienkątrze było zapłacić 180 złotych, a za jednoizbowe w suterenie 19 złotych.

Przed wojną na parterze kamienicy Osnosów mieściły się: firma POL-Benz dystrybująca paliwa, sklep spożywczy Widerszala, sklep z nabiałem Merdera, wędliniarnia Lepmanna i Reta, nawet mydlarnia Lustmana, salon fryzjerski Gellera, skład win Chaima Fetmana.

Po wojnie kamienicę przeznaczono na mieszkania kwaterunkowe. W 1994 kamienicę przekazano Centrali CPN na mieszkania pracownicze. Od  2009 budynek jest opuszczony i wystawiony na sprzedaż.

 

Źródło: Kasprzycki Jerzy, Korzenie miasta. Warszawskie pożegnania , tom II, wyd. Veda, Warszawa, 2004

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 1287)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Mapa

Pliki do ściągnięcia

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter