Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Halszka z Ostroga

Autor wpisu: kemaz
Data publikacji: 29.12.2010
Okres historyczny: Odrodzenie XVI w.

Córka Beaty Kościeleckiej i kniazia ostrogskiego Eliasza, Elżbieta – zdrobniale zwana Halszką – przyszła na świat 19 czerwca 1539 roku. Urodziła się już po śmierci ojca, który w ostatniej woli opiekę nad dzieckiem i żoną powierzył kilku osobom, a zwierzchnikiem opiekunów ustanowił króla.

Halszka była dziedziczką wielkiej fortuny na Wołyniu i Ukrainie. Starania polskich, litewskich i obcych kandydatów do ręki Halszki utrudniała matka, zasłaniając się potrzebą uzyskania zgody króla. W rzeczywistości zaś Beata pragnęła sprawować kontrolę nad sprawami majątkowymi.
 
Jednym z kandydatów starających się o rękę Halszki był kniaź Dymitr Sanguszko. Uzyskał on pisemną zgodę stryja Halszki, Konstantego Wasyla, i jej matki na ślub. Jednak matka zwlekała z wydaniem córki za mąż. Wtedy Dymitr wraz z Wasylem najechał zbrojnie na zamek w Ostrogu i zawarł ślub z Halszką.
 
Sanguszko zdawał sobie sprawę z następstw swojego czynu, dlatego postanowił wyjechać, zabierając ze sobą Halszkę. W wyniku skargi wniesionej przez Beatę do króla Zygmunta Augusta odbył się proces, na który Dymitr się nie stawił. Został skazany na utratę czci i ścięcie głowy. Sanguszko zamierzał schronić się w Czechach, jednak pościg panów koronnych dogonił uciekinierów. Dymitr został zamordowany, a Halszka wróciła do matki.
 
O dalszym losie młodej księżniczki miał zadecydować sam Zygmunt August. Król postanowił wydać Halszkę za możnowładcę koronnego Łukasza Górkę. Małżeństwo zawarte pod przymusem nie zostało uznane zarówno przez Halszkę, jak i Beatę. Wkrótce matka i córka postanowiły zamieszkać we lwowskim klasztorze Dominikanów, gdzie dotarł do nich rozkaz wydania Halszki w ręce starosty Piotra Barzy, który miał ją oddać mężowi. Konieczne okazało się zorganizowanie oblężenia klasztoru. W tym czasie do klasztoru w stroju żebraka przedostał się Symeon Słucki, który poślubił Halszkę. Księżna Beata sądziła, że król uzna to małżeństwo, jednakże zgodnie z rozkazem monarchy Halszka została oddana Łukaszowi Górce. Zamieszkała w jego dobrach w Szamotułach.
 
Z 14-letnim pobytem Halszki w szamotulskiej baszcie wiąże się szereg legend. Według jednej z nich Łukasz Górka kazał zamknąć ją w zamkowej wieży oraz zakuć twarz księżniczki w żelazną maskę, aby nikt inny nie mógł podziwiać jej urody. Miał także zbudować dla niej podziemne przejście prowadzące z baszty do szamotulskiej kolegiaty, aby mogła uczestniczyć w nabożeństwach.
 
Natomiast według tradycji ludowej Halszka po śmierci stała się zjawą, która w czarnych szatach spaceruje w księżycowe noce po parku.
 
Wbrew późniejszym legendom Halszka nie była „więźniem” w szamotulskim zamku. Oczywiście nigdy nie zaakceptowała Łukasza Górki jako męża, ale należy odnotować, że pojawiała się przy jego boku podczas oficjalnych uroczystości. Mogła też uczestniczyć w rekolekcjach wielkopostnych w poznańskich klasztorach.
 
Nagła śmierć Górki w 1573 roku spowodowała, że 34-letnia Halszka mogła po raz pierwszy samodzielnie decydować o swym losie. Jej plany matrymonialne związane z osobą Jana Ostroroga, pokrzyżował stryj, który z obawy o majątek sprowadził ją do Dubna. W 1576 roku przepisała swój majątek na rzecz stryja i jego syna Janusza. Zmarła w Ostrogu w 1582 roku, w wieku 43 lat.

 

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,2 (głosów: 788)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Powiązane tagi

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter