Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Tancerz pod Czterema Wiatrami

Autor wpisu: Marta Konarzewska
Data publikacji: 29.12.2010
Okres historyczny: Oświecenie XVIII w.

„(...) wesoły żywy paryżanin, z rozkosznej stolicy Francji widzi się nagle być przeniesionym do tej niejako dla siebie pustyni, gdzie przy niebrakujących dla siebie wygodach przyszło mu atoli walczyć przeciwko ostrości mroźnego klimatu, nieznajomości języka, braku towarzystwa, a nadto, jak sam wyznawał, zostawać w przykrym położeniu obok mieszkania ekonoma, gdzie często rozlegały się w niebo głosy karanych przez niego nędznych tego kraju kmiotków (...)”

Te słowa Antoniego Magiera gorzko opisują skutki przeprowadzki pewnego wziętego tancerza z Paryża do Warszawy.
Tancerzem owym był Gabriel Ledoux (Le Doux), solista opery paryskiej, uczeń znakomitego baletmistrza Gaetano Apollino Vestrisa.

Zanim przybył do Polski, Ledoux występował na dworze w Grodnie. Tam jednak miał status poddańczy.

W Warszawie otrzymał, wraz ze swym zespołem, trzyletni kontrakt jako baletmistrz „tancerzy narodowych”. Debiutował tu baletem „Hylas et Sylvie” w roku 1785, a potem opracował ok. 30 przedstawień, z których na szczególną uwagę zasługuje  utaneczniona wersja polskiej legendy „Wanda, królowa polska”. Wystawiono ją 25 listopada 1788 roku w dzień rocznicy koronacji króla Stanisława Augusta.

Talent Ledouxa nie wytrzymał konkurencji ze słynnym solistą Danielem Kurzem i z goszczącymi w tamtym czasie w Warszawie Charlesem Pique i Franzem Schlanzowskim.
W porównaniu z nimi gwiazda „wesołego paryżanina” nico blakła. Trzyletni kontrakt nie został niestety przedłużony.

Gabriel Ledoux zaczął udzielać lekcji tańca. Jak notował na kartach swego pamiętnika hrabia Fryderyk Skarbek:

Nauczyciel tańców Ledoux, dając lekcje po pensjach, umiał sobie tyle zjednać wziętości, że cała młodzież z pensyj w Warszawie istniejących płci obojej przybywała na jego bale, wyłącznie dla niej przeznaczone. Tam się zawiązywały przedwczesne miłostki, z których wiele było pierwszym zawiązkiem małżeństw po wyjściu ze szkół zawieranych”.

W 1800 roku otworzył swoją szkołę baletową, której uczniowie występowali na deskach Teatru Narodowego.

Mieszkał przy ulicy Długiej, w Pałacu Dückerta zwanym też pałacem „Pod Czterema Wiatrami”. Nazwa ta nawiązuje do figur czterech eoli ustawionych na filarach ogrodzenia oddzielającego dziedziniec od ulicy.

Dziś mieści się  polska siedziba Światowej Organizacji Zdrowia.

W roku 1798 Ledoux wynajął sale redutowe w pałacu Radziwiłłów, gdzie urządzał bogate rauty.
Dwa są tylko salony w Warszawie, księcia Józefa i mój” - mawiał podobno z dumą.

 

Źródło:

S. Szenic, Cmentarz powązkowski 1790 – 1850. Zmarli i ich rodziny, Warszawa 1979

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,5 (głosów: 1154)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Powiązane tagi

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter