Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Wielbiciel Kargowej

Autor wpisu: Tomasz Przybysz (II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Gorzowie Wielkopolskim), oprac. Paulina Sygnatowicz
Data publikacji: 23.11.2010
Okres historyczny: II wojna światowa 1939-1945

Eugeniusz Paukszta, autor powieści dla młodzieży i publicysta, urodził się w Wilnie, jednak większą część życia spędził w Poznaniu. Często bywał także w Kargowej i odpoczywał w leśniczówce nad jeziorem Liny. Te miejsca do dziś pamiętają o jego obecności.

W Wilnie Paukszta studiował prawo. Tam też zadebiutował w 1938 roku jako nowelista. Jego krótkie utwory były drukowane w wileńskiej prasie. Jednak studia prawnicze nie zaspokoiły ambicji pisarza, rozpoczął więc kolejne. Można go było spotkać na korytarzach Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego jako studenta filologii polskiej i historii.

Wojna uniemożliwiła młodemu chłopakowi rozwój talentu pisarskiego. Paukszta walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. Jako żołnierz Armii Krajowej dostał się do hitlerowskiej niewoli i trafił do obozu pod Kownem. Po wyzwoleniu osiadł początkowo w Gliwicach, później przeniósł się do Poznania i kontynuował pracę artystyczną, którą przerwała mu wojna.

W okresie okupacji był redaktorem pism konspiracyjnych, po wojnie więc szybko zaczepił się w gazecie „Polska Zachodnia”, wkrótce został zastępcą jej redaktora naczelnego. Mocno zaangażował się w działalność na rzecz Ziem Zachodnich, był m.in. działaczem Polskiego Związku Zachodniego. To właśnie z tą tematyką wiąże się większość jego twórczości. W dziełach Kartki z Ziemi Lubuskiej (wyd. 1954) oraz Czarownica z Zielonej Góry (wyd. 1957) obrazuje odległą przeszłość i tradycję tych rejonów. Pisał także świetne reportaże. Przedstawiał w nich ludzi, którzy przybyli ze wschodu, aby zagospodarować Ziemie Zachodnie.

Jego książki, niepozbawione dydaktyzmu, trafiały także w ręce młodzieży, która się w nich zaczytywała. Okazuje się, że mogą zachwycać nawet dziś. Oto jak anonimowa recenzentka, uczennica jednego z liceów, napisała o powieści Młodość i gwiazdy: „Tutaj dopiero, tak tutaj właśnie!, dowiedziałam się, co znaczą przeznaczenie, prawdziwa wierność, zdrada i zaślepienie drugim człowiekiem. Zdałam sobie sprawę, do czego mogą doprowadzić głupota i niewiedza”.

Pod koniec życia, w latach 70., Paukszta był redaktorem naczelnym „Kroniki Wielkopolskiej”, a od 1976 roku – prezesem Wielkopolskiego Towarzystwa Kulturalnego.

Chętnie przebywał i pisał w miejscowości Kargowa. Tutejszą bibliotekę publiczną nazwano jego imieniem, organizuje się też konkurs literacki „Małe ojczyzny – pogranicze kultur i regionów”. W 2007 roku nad jeziorem Liny otwarto Leśniczówkę Pracy Twórczej i Izbę Pamięci im. Eugeniusza Paukszty.

Źródło:

Drozdowski Seweryn, Nawrocki Witold, Paukszta, Warszawa 1976.
Eugeniusz Paukszta. Poradnik bibliograficzny, materiał szkoleniowy, oprac. B. Jancz-Kostuch, R. Schröder, U. Bzdawka, Poznań 1985.
Paukszta Eugeniusz, Buntownicy. Powieść historyczna z XVII w., Warszawa 1988.
Paukszta Eugeniusz, Czarownica z Zielonej Góry, Warszawa 1959.
Paukszta Eugeniusz, Gdzie diabeł mówi dobranoc, Warszawa 1988.
Paukszta Eugeniusz, Ich trzech i dziewczyna. Powieść dla młodzieży, Poznań 1990.
Paukszta Eugeniusz, Lasy płoną o świcie, Warszawa 1978.
Paukszta Eugeniusz, Minarety bez czarczafów, Poznań 1970.
Paukszta Eugeniusz, Młodość i gwiazdy, Poznań 1983.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 1228)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane osoby

Powiązane lokalizacje

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter