Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Płocka Jagiellonka

Data publikacji: 24.11.2010
Okres historyczny: 1800-1914

Historia dzisiejszego liceum im. Władysława Jagiełły rozpoczyna się na początku XX wieku i jest nierozerwalnie związana z płockimi społecznikami m.in. z osobą Aleksandra Macieszy.

 


Początek był burzliwy, kiedy w 1905 roku w Warszawie rozpoczął się strajk szkolny, bojkot obowiązku szkolnego objął także gimnazjum płockiego. Domagano się „języka wykładowego i administracyjnego polskiego w szkole oraz nauczycieli i kierowników szkoły Polaków”. Powstałe niedługo przed strajkiem Płockie Koło Polskiej Macierzy Szkolnej, do którego należał także dr Aleksander Maciesza i jego żona Maria, poparło postulaty uczniów. Przejęli oni pod opiekę progimnazjum Pawła Topolińskiego w celu przemienienia go w szkołę z językiem polskim wykładowym. Zakupiono gmach przy ulicy Królewieckiej oraz u władz carskich wystarano się o zgodę na otwarcie prywatnego gimnazjum. W 1906 uroczyście otwarto ośmioklasowe męskie Gimnazjum Polskie Polskiej Macierzy Szkolnej, w którym dr Aleksander Maciesza był nauczycielem higieny i członkiem rady pedagogicznej.

Potrzeba było jednak funduszy na rozbudowę szkoły. Z pomocą przyszli jej po raz kolejny Macieszowie, ofiarowując na ten szczytny cel 300 rubli oraz zachęcając do ofiarodawstwa płocczan.

„Uważając, iż rozwój szkolnictwa prywatnego polskiego jest jedną z najpilniejszych potrzeb naszego społeczeństwa i że każdy wobec tego powinien mieć za swój obowiązek w miarę możliwości szkoły polskie wspierać – deklaruję niniejszym trzy tysiące na nabycie lub budowę gmachu Gimnazjum Polskiego w Płocku” – pisała Maria Macieszyna.

Wielu płocczan podążyło jej śladem i tak, dzięki wspólnemu wysiłkowi mieszkańców Płocka, 3 września 1913 odbyła się uroczystość poświęcenia nowego gmachu szkoły, o której donosił „Głos Płocki”:

„Przed nowym gmachem – ruch i ożywienie wielkie. Zajeżdżają dorożki miejskie, ekwipaże, bryczki i wózki ze wsi, śpieszą starzy i młodzi w odświętnych ubiorach, w uroczystym nastroju. A każdy chwilę popatrzy, obrzuci wzrokiem pełnym miłości świeżo tynkowane mury i podąża do wnętrze szkoły z uczuciem, iż wchodzi do budynku bardzo swojego, bardzo własnego... I słusznie!...bo chyba nie było nikogo wśród dążących na uroczystość, żeby grosikiem, rublem lub setką nie przyczynił się do budowy nowego gmachu.”

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości „Towarzystwo „Szkoła Średnia” oddało utrzymywane przez siebie gimnazjum męskie na własność Państwa Polskiego, aby kształcąca się w niej młodzież miała na zawsze przed oczyma wielkość idei, chwałę czynów i majestatu Państwa Polskiego”. 11 sierpnia 1919 roku szkoła otrzymała nazwę „Królewsko-Polskie Gimnazjum imienia króla Władysława Jegiełły”, potocznie „Jagiellonka”.
W 1922 roku powstało stowarzyszenie Towarzystwo Przyjaciół Gimnazjum im. Władysława Jagiełły, którego członkami byli: M. Mochnacki, Szlagier, E. Smoleńska, J. Mierzejewski, A. Lutyński, L. Smelcerowa, St. Żółtowski.
Poza wysokim poziomie nauki szkoła brylowała także w dziedzinach sportowych – uprawiano tu atletykę, strzelectwo, wioślarstwo, szermierkę, jazdę konną i łyżwiarstwo.

Szkoła przetrwała pożogi wojny i mimo nacisków zachowała swojego królewskiego patrona. Duchem szkoły w jej powojennych latach był słynny dyrektor Jan Przyszlak. To on przyczynił się do jej rozbudowy, był także wybitnym, aczkolwiek surowym pedagogiem. Jedna z uczennic szkoły wspomina go tak:
„Szedł korytarzem jak taran, milkły wtedy wszystkie rozmowy. Podszedł do mnie, warkocz miałam dość niechlujnie zapleciony, ściągnął gumkę, włosy rozburzył upominając – To tak się w tej szkole włosy nosi?!”

Dla wielu „Jagiellończyków” związek ze szkoła trwa całe życie i przechodzi z pokolenia na pokolenie.
„ W mojej rodzinie istniała niepisana tradycja, że wszyscy kończyliśmy „Jagiellonkę”. Chodził do niej mój dziadek i jego siostra, oboje rodzice, wuj i jego syn, potem ja z siostrą. Ciekawe, czy moja 12-letnia bratanica podąży w nasze ślady. Razem chodzimy na obchody okrągłych rocznic szkoły.” – mówi Anna Krawczyk, absolwentka z roku 2003.

Wśród „Jagiellończyków” jest wiele znanych nazwisk, m.in. poeta Władysław Broniewski, prozaik Stefan Themerson, Alexander Pruszyński, aktor Henryk Borowski czy prawnik Tadeusz Gierzyński.

Źródło:

100 lat Jegiellonki. Z dziejów Polskiej Szkoły Średniej w Płocku 1906-2006, Wyd. Stowarzyszenie Jagiellończyków, Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Jagieły w Płocku, Płock 2006.
Romana Krystyna Kuffel, Jagiellończyków biografie niepospolite, Wyd. Samizdat Zofii Łoś, Płock 2006.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,2 (głosów: 1060)

Komentarze (1):

AK, 30.11.2010
Moja szkoła.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Galeria

Jagiellonka
Jagiellonka

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter