Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Poeta Świętego Miejsca

Autor wpisu: Uczniowie Zespołu Szkół Zawodowych nr 3 im. kardynała Stefana Wyszyńskiego w Ostrołęce, wpis powstał w ramach programu CEO Literacki atlas Polski (2009), oprac. Maja Rzeplińska
Data publikacji: 24.11.2010
Okres historyczny: PRL 1944-1989

W Świętym Miejscu, niewielkiej miejscowości koło Przasnysza, dorastał poeta Edward Kupiszewski. Urodził się 18 czerwca 1940 roku w Czerwonce koło Makowa Mazowieckiego, ale gdy był jeszcze niemowlęciem, jego rodzice przeprowadzili się wraz z rodzicami do Świętego Miejsca, gdzie ojciec dostał posadę organisty. Malutka miejscowość składała się tylko z drewnianego kościoła, parafii i organistówki, otoczonych akacjami. Wspomnienie tych lat zawsze towarzyszyło poecie. W jego poezji odnajdziemy urok i spokój Świętego Miejsca, odgrodzonego od zgiełku świata.

Kupiszewski ukończył studia polonistyczne i przez całe lata pracował jako nauczyciel w szkole w Lipie. W połowie lat 70. przeniósł się do Ostrołęki, gdzie wykładał w Studium Nauczycielskim, a jako emeryt pracował w Zespole Kolegiów Nauczycielskich. Był uwielbiany przez studentów, dla których założył i prowadził czasopismo „Parnasik”. Poza kolegium współwydawał „Salon Literacki” i pracował przy wydawnictwach Towarzystwa Przyjaciół Ostrołęki i Koła Literatów. Był członkiem Grupy Poetyckiej „Narew”, potem Klubu Literackiego „Narew” i Związku Literatów Polskich. Najczęściej pisał poezję, ale swej twórczości nie ograniczał do wierszy. Był autorem felietonów i dwóch słuchowisk radiowych – Długu oraz Miałbym taki piękny pogrzeb. Opublikował też kilka powieści, m.in. autobiograficzną Cień kwitnącej akacji, w której wspomina młodzieńcze lata w Świętym Miejscu.

Choć pisał i publikował prozę, to prawdziwą radość sprawiało mu pisanie wierszy – najwyższy według niego przejaw sztuki. Debiutował już w 1956 roku na łamach „Nowej Wsi”, ale to żona Teresa Liszewska namówiła poetę do wydania tomiku. W swojej twórczości Kupiszewski poruszał wiele tematów, pisał o swojej rodzinie, o Kurpiach, o latach dziecięcych, ale też o Polsce, o wojnie i komunistycznej rzeczywistości. Mierzył się z problemami natury filozoficznej i religijnej oraz z historią, która działa się na jego oczach, np. z zamachem na papieża i śmiercią kardynała Wyszyńskiego.

Zmarł 8 sierpnia 2000 roku w Ostrołęce.

 

Fragmenty wierszy:

Pejzaż
słyszę bełkot wzgórza
i samogłoski jałowców czysto brzmiących (…)
widzę głosów przydrożnych
ołowiane sny o ślicznej stopie
dotykam miejsc po ptakach
ich ciepło niewygasłe na powroty chronię
w bezlistnych konarach drzewa
twarz moja gniazdo na klęski bezdomne

Chwila
Chwila wspomnień
skroń jak tartak bredzi, a wieś cuglami
płotów osadzona w skoku
iskrami okien odpoczywa w miedzi
cisza dmie w pejzażu obrzękły zaspami
– słucham –

Córkom
Nie bójcie się dnia – ręce wystarczą
by się wam trud z szacunkiem pokłonił

nie bójcie się nocy – gdy sen was ogarnie
zdejmie zmęczenie z twarzy i odciski z dłoni

nie bójcie się ludzi – szukać drogi nauczą
i śpiewania pieśni

nie bójcie się życia – jak każda przygoda
także skończą się kiedyś

nie bójcie się śmierci – bo to znaczy po prostu
innym oddać miejsce swoje na ziemi

Dzisiaj
jest czas
rozwieszania życiorysów
wypranych w narodowej pralni
aż nie do wiary
że tak wielu bez skazy
podczas gdy w gomorze i sodomie
nie było dziesięciu,
a przecież także ja
bez daczy nad Narwią
bez
kochanki
bez auta
z jednym stuzłotowym banknotem
na ostatnie dni miesiąca
nie mam prawa
umyć rąk
zasłonić się bielą
rzucić kamieniem  

28 maja 1981
kardynał nie żyje
potoczyła się przez kraj
rozpacz jak kryształowa kula
kardynał nie żyje
– kirem przywiązał się dzień
milczy klepsydrą na murach (…)
kardynał nie żyje
– pod wiekiem trumny
wiara nadzieja i miłość i żal
kardynał nie żyje

Źródło:

Kupiszewski Edward, Cień kwitnących akacji, Ostrołęka 2001.
Kupiszewski Edward, Koniak dla Anioła Stróża, Warszawa 1984.
Kupiszewski Edward, Miałbym taki piękny pogrzeb, Warszawa 1981.
Kupiszewski Edward, Nie bójcie się dnia, Warszawa 1981.
Kupiszewski Edward, Opisanie ciszy, Warszawa 1976.
Kupiszewski Edward, Wiersze zebrane, Ostrołęka 2005.
Kupiszewski Edward, Za grzechy cudzi i własne, Warszawa–Ostrołęka 1998.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 1489)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane osoby

Powiązane lokalizacje

Galeria

Poeta Świętego Miejsca
Poeta Świętego Miejsca
Poeta Świętego Miejsca
Poeta Świętego Miejsca
Poeta Świętego Miejsca
Poeta Świętego Miejsca

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter