Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Poeta z Poddębic

Autor wpisu: Uczniowie Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Wartkowicach, wpis powstał w ramach programu CEO Literacki atlas Polski (2009), oprac. Maja Rzeplińska
Data publikacji: 25.11.2010
Okres historyczny: PRL 1944-1989

Ziemowit Skibiński był poetą, eseistą i historykiem literatury. Choć czerpał z kultury klasycznej i tradycji chrześcijańskich, to w swej twórczości zawsze wracał do rodzimych Poddębic.

Urodził się w 1945 roku w rodzinie urzędniczej. W tym niewielkim miasteczku uczył się, a po studiach historycznych w Łodzi pracował w Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Konopnickiej. Po dwóch latach został zwolniony i właściwie przez cały okres komunizmu był szykanowany, znajdował tylko czasowe zatrudnienie m.in. na Uniwersytecie Łódzkim czy w Mazowieckiej Wyższej Szkole Humanistyczno-Pedagogicznej w Łowiczu. W latach 2001–2004 natomiast był profesorem Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Ciechanowie.

Mimo problemów z władzami Skibiński dużo pisał, działał i podróżował. W 1979 roku obronił doktorat z literatury, a podczas podróży literackich odwiedził Rosję, Krym, Rumunię; parokrotnie Grecję, zachodnie wybrzeże Azji Mniejszej, Włochy oraz Litwę. Jak pisała o nim poetka Anna Pogonowska, w jego postawie poetyckiej można dostrzec „reprezentanta klasycznego typu polskiego inteligenta wychowanego w tradycjach kultury szlacheckiej, ceniącej zarówno wartości starożytności, jak i chrześcijaństwa. (...) Opisując swoje miasteczko jest równie naturalny, a równocześnie zasadniczy, jak w poezjach, w których zmierzał się z krajobrazem, a zarazem z  historią Rzymu czy Grecji. Niezmienną wartością jest zawsze dla niego człowiek – tak w swym codziennym losie, jak i w metafizycznym przeznaczeniu”. Skibiński  aktywnie uczestniczył w życiu Związku Literatów Polskich, działał w Towarzystwie Wolnistów, którego naczelną ideą było hasło „3xW”: „Wolność – Wielkość – Wieczność”, nawiązujące do awangardowego hasła „Miasto – Masa – Maszyna”. W manifeście grupy Henryk Wolniak, autor jej koncepcji, pisał: „Idea wolnizmu proponowała przejście od reizmu i wszelkiego materializmu w głąb ducha; proponowała poszukiwanie Boga w związku z naszą aktualną kondycją”.

Skibiński często wracał do Poddębic. Uczestniczył w życiu kulturalnym, inicjował wystawy, towarzyszył powstawaniu przewodników po okolicy. W swoich wierszach, szczególnie w zbiorze Mieszkałem w wielu, opisywał rodzinne miasto, miejsca, w których bywał, ludzi, z którymi się spotykał, krajobrazy, kościół, wspomnienia z dzieciństwa i młodości.

Poeta zmarł 10 lutego 2006 r. w swoim domu w Dąbrowie Zduńskiej i został pochowany w rodzinnym grobie na cmentarzu w Poddębicach.

 

Fragment poezji Ziemowita Skibińskiego

Dar

Samotrzeć idąc pośród rajskiej łąki
jeszcze nie znamy siebie ani świata,
jaskry się złocą, a niebo obłoczy w bez nazwy kształtach.

Ważki nad trawą, cytrynki, modraszki,
wyżej skowronków sygnaturki dzwonią
dźwięcznie błękitną prześwietlając czaszę.
Pytam z bratem: po co?
Na chwałę Bożą
- odpowiada Matka.

Południa dzwon.
Stajemy czyniąc znak krzyża:
„Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi
i poczęła z Ducha Świętego”.

I coraz wolniej, wolniej
dzwon ucisza ciszę,
i staje cisza pośród świata,
a pośród ciszy Matka.

Z żaglem kościoła odpływa miasteczko,
bieżące wody tężeją fenolem,
z nich się wynurza Venus dolorosa
i pęka drzewo żywota na dwoje:
gałąź kwitnącą i kikut rozpaczy.
Ale korona nie pojmie korzenia.
Tak jedno źródło niesie piękno i cierpienie.

A z nami płyną przez lata Poddębice
między zielenią a błękitem.
Na Ziemi potop,
gołąb z gałązką nie wraca,
tylko Duch ten sam wiecznie poczyna
słowo Matka.

Skibiński Ziemowit, Siódma prowincja. Wiersze o Ziemi Sieradzkiej, Łódź 1990, s. 167.

Źródło:

Ziemowit Skibiński to autor:

- zbiorów wierszy:

Książę (1965), Maski (1973), Anachoretes (1976), Dalekie źródła (1978), Ten trzeci (1981), Prześwit (1985), Anthrōs, anthrōpon genna (1989, współautor A. Biskupski), Przedwieczerz (1991), Dar (1995), Poczucie piękna (1998), Mieszkałem w wielu... (2005);

- prac historyczno- i krytycznoliterackich:

Motyw księgi w poezji Mariana Piechala (l980), Nadzieje i zwątpienia. O poezji Mariana Piechala (1982), Motyw księgi w poezji Cypriana Norwida (1983), Ogrodnik w ogrodzie świata. Cztery eseje o pisarstwie Zygmunta Kubiaka (l999), Zwierciadło Śródziemnomorza. Rozmowy z Zygmuntem Kubiakiem (2002).

- prozy eseistycznej:

Dzwony mojego kościoła (1993)

- opracowań:

M. Mochnacki, O literaturze polskiej w wieku dziewiętnastym (1985); M. Piechal, Poezje wybrane (1987), Szkice węgierskie (1990), Wiersze ostatnie (1992), Liryki (1994); Kwiaty łódzkie. Antologia poezji o Łodzi (1982; współautor B. Stelmaszczyk-Świontek); Feliks Rajczak in memoriam. Wiersze, eseje i recenzje, wspomnienia (1997),

- a także autor i wydawca licznych druków bibliofilskich. Sporadycznie tłumaczył poezję niemieckiego obszaru językowego oraz rosyjską.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,4 (głosów: 1551)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane osoby

Powiązane lokalizacje

Galeria

Poeta z Poddębic
Poeta z Poddębic
Poeta z Poddębic

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter