Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Hrabina Aleksandra Komorowska

Autor wpisu: Uczniowie Szkoły Podstawowej nr 2 im. A. Mickiewicza w Głownie, wpis powstał w ramach programu CEO Ślady przeszłości (2009), oprac. Maja Rzeplińska
Data publikacji: 25.11.2010
Okres historyczny: II wojna światowa 1939-1945

Hrabina Aleksandra z Michalskich Komorowska niosła pomoc mieszkańcom Głowna i uchodźcom w latach międzywojennych i w czasie okupacji. Była żoną Piotra Komorowskiego i ciotką Tadeusza Bora-Komorowskiego. W 1924 roku po wuju Stanisławie Michalskim odziedziczyła majątek Zabrzeźnia, przylegający do granic Głowna. Niedługo potem podzieliła jego ziemie – część przekazała miastu na cele społeczne. Tu powstały: pierwsza szkoła podstawowa, budynek straży pożarnej oraz nowa część cmentarza. Szczególnie ważny dla mieszkańców miasteczka był budynek szkoły, choć prace przy nim ukończono dopiero na początku lat 30. Od odzyskania niepodległości lekcje odbywały się w wynajmowanych salach i pokojach prywatnych, rozsianych po całym Głownie, a mimo to w 1928 roku uczyło się tu 1,2 tysiąca dzieci. Nowa szkoła znacznie ułatwiła i usprawniła nauczanie.

W czasie II wojny światowej, gdy wiele rodzin żyło w skrajnej nędzy, Aleksandra Komorowska współtworzyła w miasteczku Radę Główną Opiekuńczą, która z pomocą bogatych kupców, młynarzy i okolicznych dworów prowadziła kuchnię i wydawała posiłki dla najuboższych. Głowno było ostatnią stacją kolejową przed granicą Rzeszy. Do miasteczka przybywali więc uciekinierzy z Łodzi i wysiedleńcy, którzy pragnęli być jak najbliżej swoich domów. Jesienią 1944 roku hrabina przyjęła pod opiekę 100 uchodźców z Warszawy. Opuścili oni stolicę po upadku powstania.

Po wojnie majątek hrabiny skonfiskowano, przejął go skarb państwa. W dworze urządzono przedszkole i bibliotekę. Obecnie w wyremontowanym dworku mieści się urząd stanu cywilnego. Natomiast Aleksandra Komorowska przeniosła się do Łodzi, gdzie mieszkała do śmierci. Pochowano ją jednak w Głownie obok męża, wuja i ciotki. Tak, jak sobie tego życzyła. W 2003 roku rada miejska nadała jej tytuł zasłużonej dla miasta Głowna.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,4 (głosów: 1296)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter