Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Druh „Kamyk"

Autor wpisu: Klaudia Paszkowska (XXXIV LO im. Krzysztofa Kieślowskiego w Łodzi), oprac. Paulina Sygnatowicz
Data publikacji: 25.11.2010
Okres historyczny: II wojna światowa 1939-1945

Aleksandra Kamińskiego, autora niezapomnianych Kamieni na szaniec, opowieści o chłopcach z 23. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej „Pomarańczarnia” i ich zmaganiach z niemieckim okupantem w Warszawie, często kojarzy się właśnie z Warszawą. Tymczasem po wojnie, w 1947 roku, pisarz zamieszkał w Łodzi. Spędził tu 25 lat życia.

Kamiński nie miał łatwego dzieciństwa. Mieszkał w Kijowie, gdzie po śmierci ojca musiał rozpocząć pracę jako goniec w banku. Miał wówczas 12 lat! Pięć lat później w niewyjaśnionych okolicznościach zaginęła jego matka, a on trafił do Ochrony – domu dla polskich sierot. Po opuszczeniu Ochrony wstąpił do harcerstwa. To wydarzenie zdominowało całe jego życie. Mocno zaangażował się wówczas w pracę z najmłodszymi, tworzył gromady zuchowe i pisał książki pomocne w pracy drużynowych (wśród nich Antek Cwaniak, Książka wodza zuchów i Krąg rady), które są czytane do dziś.

W czasie wojny znalazł się w Warszawie. Organizował Mały Sabotaż, był członkiem Głównej Kwatery Szarych Szeregów (konspiracyjnego harcerstwa) i działaczem Służby Zwycięstwu Polsce. Wówczas powstała najbardziej znana jego książka – Kamienie na szaniec.

Wiosną 1947 roku Kamiński znalazł się w Łodzi. Władze PRL-owskie bacznie przyglądały się działalności „Kamyka”. Jego poglądy dalekie były od obowiązujących. Kamiński początkowo pracował na Uniwersytecie Łódzkim, uzyskał nawet tytuł doktora filozofii, ale w 1950 roku został usunięty z uczelni. 8 i 9 grudnia 1956 roku uczestniczył w Zjeździe Łódzkim, który doprowadził do reaktywacji Związku Harcerstwa Polskiego z jego pierwotnymi ideałami: indywidualizmem, patriotyzmem, służbą Bogu i ojczyźnie. W 1958 roku pisarz powrócił na uniwersytet, gdzie już rok później uzyskał habilitację, a w 1969 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.

Po przejściu na emeryturę w 1972 roku wrócił do Warszawy, gdzie zmarł 15 marca 1978 roku. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach obok „Rudego”, „Alka” i „Zośki” – bohaterów Kamieni na szaniec.

Źródło:

Persak Krzysztof, Odrodzenie harcerstwa w 1956 roku, Warszawa 1996.
Wachowicz Barbara, Kamyk na szańcu. Gawęda o druhu Aleksandrze Kamińskim w stulecie urodzin, Warszawa 2002.
Zawadzka Anna, O Aleksandrze Kamińskim „Kamyku”, Warszawa 2001.
Biuletyn informacyjny wydany przez Szkołę Podstawową nr 137 w Łodzi, 22 maja 1983.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 1368)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane osoby

Powiązane lokalizacje

Galeria

Druh „Kamyk”
Druh „Kamyk”

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter