Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Halina Poświatowska

Autor wpisu: uczniowie Szkoły Podstawowej nr 19 w Częstochowie, w ramach projektu CEO „Literacki atlas Polski", 05.06.2009r., red. Maja Rzeplińska
Data publikacji: 26.11.2010
Okres historyczny: II wojna światowa 1939-1945

Halina Poświatowska urodziła się w  Częstochowie 9 maja 1935 roku. W czasie wojny zachorowała na anginę, której konsekwencją była wada serca. Widmo śmiertelnej choroby naznaczyło jej twórczość, ale dawało też nieograniczony apetyt na życie. Poetka spędziła młodość w domu, nieregularnie chodziła do szkoły. Maturę zdała eksternistycznie w 1955 roku już jako mężatka. Ślub wzięła rok wcześniej z Adolfem Ryszardem Poświatowskim poznanym w 1953 roku.

Zawarli znajomość w sanatorium, gdzie Adolf, student Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi, także przebywał z powodu choroby serca. Zmarł po dwóch latach małżeństwa. Po jego śmierci Poświatowska zadebiutowała wierszami Szczęście i Człowiek z Annapurny w „Gazecie Częstochowskiej”. W trakcie leczenia, za sprawą lekarza, profesora Juliana Aleskandrowicza, odwiedziła ją Wisława Szymborska. To spotkanie zmotywowało Poświatowską do jeszcze intensywniejszej pracy twórczej, wiersze pisane w tym okresie zebrała w tomiku Hymn bałwochwalczy. Również dzięki profesorowi Aleksandrowiczowi poetka przeszła udaną operację w amerykańskiej klinice. Wtedy zaczęła nadrabiać stracony czas. W Stanach skończyła studia w elitarnym Smith College. Po trzech latach wróciła do Polski. Tu studiowała filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, a po uzyskaniu dyplomu pracowała na uczelni. Wyjechała na stypendium do Paryża. Opublikowała trzy tomiki poezji – Dzień dzisiejszy w 1963 roku, Odę do rąk w 1966 roku i Jeszcze jedno wspomnienie w 1967 roku. Jednak znowu pogorszył się jej stan zdrowia. Zmarła 11 października 1967 roku, tuż po drugiej operacji w Warszawie. Dziś w jej rodzinnym domu brat Haliny Poświatowskiej Zbigniew Myga prowadzi muzeum poświęcone jej twórczości, a częstochowianie mogą się usiąść koło figury poetki na upamiętniającym ją pomniku-ławeczce.

Wiersz:

koniugacja

ja minę
ty miniesz
on minie
mijamy
mijajmy
woda liście umyła olszynie

nad wodą
olszyna
czerwona
zmarzła moknie
mijam
mijasz
mija
a zawsze tak samotnie

minąłeś
minęłam
już nas nie ma
a ten szum wyżej
to wiatr
on tak będzie jeszcze wieczność wiał

Źródło:

Borkowska Grażyna, Nierozważna i nieromantyczna. O Halinie Poświatowskiej, Kraków 2001.
Poświatowska Halina, Listy, red. M. Rola, B. Górska, Karków 2002.
Pryzwan Mariola, Ja minę, ty miniesz... Wspomnienia o Halinie Poświatowskiej, Warszawa 1994.
Szułczyńska Małgorzata, „Nie popełniłam zdrady”. Rzecz o Halinie Poświatowskiej, Kraków 1990.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 899)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane osoby

Powiązane lokalizacje

Galeria

Halina Poświatowska

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter