Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Emil Zegadłowicz, Czartak i okolice

Autor wpisu: Uczniowie Gimnazjum w Mucharzu, wpis powstał w ramach programu CEO Literacki atlas Polski
Data publikacji: 24.02.2011

Emil Zegadłowicz urodził się w 1888 roku w Bielsku. Ojciec poety, Tytus Zegadłowicz, był profesorem wadowickiego gimnazjum, matka, Elżbieta Kaiszar, uczyła muzyki. Poeta od dziecka wychowywał się w Gorzeniu Górnym, około 8 km od Mucharza, gdzie jego ojciec nabył niewielki majątek ziemski. Dziś mieści się tam siedziba Muzeum Emila Zegadłowicza.

 

W 1922 roku pisarza z Edwardem Kozikowskim i Janem Nepomucenem Millerem założył w Gorzeniu Górnym grupę literacką „Czartak”, do której z czasem dołączyli: Janina Brzostowska, Zofia Kossak-Szczucka, Tadeusz Szantroch i Jan Wiktor. Zegadłowicz zainicjował też wydawanie czasopisma „Czartak”.
 
Ciekawe jest pochodzenie samej nazwy grupy. Zegadłowicz zaczerpnął ją zapewne od strażnicy stojącej na granicy księstwa zatorskiego, a dokładnie od budynku usytuowanego na lewym brzegu Skawy, między Mucharzem a Świnną Porębą. Gdzie indziej można znaleźć informację, że była to starodawna karczma norbertanek z Krakowa, która znajdowała się w Mucharzu, murowana z łamanego kamienia jako obronny dwór. Niestety, budynek istniał tylko do 1942 roku, a już niedługo miejsce, na którym stał, zaleją wody jeziora.
 
Twórcy skupieni wokół grupy literackiej „Czartak”, zwanej też Zborem Poetów Beskidu opiewali piękno tych gór, propagowali umiłowanie przyrody i beskidzkiego krajobrazu. W swych utworach przedstawiali prostych ludzi w ich codziennym życiu, trudnym i biednym. Do dziś wielu czytelników zachwyca cykl ballad Zegadłowicza Powsinogi beskidzkie.
 
„Gościńcem z miasteczka Wołkowice (wolnego i królewskiego) do Poręby Murowanej było wiorst cztery. Na bliższe drogi, przez las, a potem na przełaj przez łąkę paździorową (że to Antek Paździora na niej gazdował) znacznie krócej; pół godziny żwawym krokiem i stało się już przed czterema kolumnami ganku dworskiego, nad którym jak szumna zielona chorągiew, modrzew pysznił się wyniośle.”
(Fragment powieści Uśmiech)
 

Wołkowice – taką nazwą Zegadłowicz ochrzcił miasto Wadowice. Poręba Murowana to Gorzeń Górny, gdzie wychowywał się i mieszkał autor Uśmiechu. Gorzeń Górny, dwór Emila Zegadłowicza.

 

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 1139)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Galeria

Emil Zegadłowicz, Czartak i okolice

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter