Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Dominik z Truskolasu

Autor wpisu: Marta Konarzewska
Data publikacji: 26.04.2011
Okres historyczny: Oświecenie XVIII w.

"Był donośnej postawy, dosyć okrągłej tuszy, twarzy męskiej i znaczącej. Oczy nieco małe, choć żywe, nie odpowiadały wielkości twarzy, co mu też wiele wyrazu osobliwie w tragicznej mimice ujmowało. Mimo to gniew komiczny, żartobliwość i sardoniczny śmiech wybornie oddawał. Poruszenia ciała miał żywe, zgrabne, a w polskim osobliwie ubiorze bardzo przyjemne. Głos donośny, nieco ostry, w tragicznych rolach umiał dziwnie łagodzić. Cały skład jego wyobrażał śmiałą i otwartą duszę".

Tak pisze o panu Dominiku Tomaszu, aktorze polskim czasów oświecenia, Wojciech Bogusławski.
 
Truskolaski zapisał się na kartach historii warszawskiego teatru nieco po rebeliancku. Niepokorny stał się prowodyrem protestów warszawskich aktorów w sprawie podwyżek gaży. Był buntownikiem i dumnym reprezentantem swojego rzemiosła.
 
Urodził się w bogatej rodzinie we wsi Truskolasy-Lachy, której był współwłaścicielem. Jego rodzina pieczętowała się herbem Ślepowron.
 
W młodym wieku przybył do Warszawy i niebawem, 7 sierpnia 1770 roku, się ożenił. Wybranką była piętnastoletnia Marianna Muranowska, aktorka, która później występowała jako Agnieszka Truskolaska i stała się słynną postacią teatralnej Warszawy.
 
Razem z żoną w 1774 roku Truskolaski wstąpił do zespołu Teatru Narodowego. Rok jedynie trwało, zanim wyraził swój słuszny bunt przeciw niskim gażom i słabym warunkom, w jakich żyją aktorzy.
 
Bunt w teatrze, który miał miejsce w sierpniu 1775 roku rozegrał się ostatecznie na korzyść aktorów. Jednak prowadzący teatr książęta August i Antoni Sułkowscy uznali Truskolaskiego za buntownika i postawili go przed sądem.
 
Oboje Truskolascy opuścili deski Teatru Narodowego i wyjechali do Lwowa, gdzie otworzyli pierwszy polski teatr. We Lwowie urodziła się także ich córka Józefa Wiktoria Franciszka, która pod nazwiskiem przyszłego męża, Ledóchowskiego zyskała sławę jednej z największych polskich aktorek teatralnych.
 
Truskolascy wrócili do stolicy w 1783 roku. Dominik grywał zarówno w komediach, jak i w dramatach, także na scenie Teatru Narodowego. W 1795 roku zgromadził własny zespół, z którym dawał przedstawienia nie tylko w Warszawie, lecz także w Poznaniu i Gdańsku.
 
Jak wspomina Bogusławski, mieszkańcy Gdańska „którzy pierwszy raz mając u siebie widowiska w polskim języku, przychylności swojej do narodu, którego niegdyś cząstką byli, niezaprzeczalnie dali dowody”.
 
Dominik Tomasz Truskolaski zmarł w 1797 roku Warszawie, został pochowany na Powązkach.
 
Jeśli wierzyć zapiskom „ojca polskiego teatru”, ten „przyjaciel kobiet, lubownik wesołego życia, wszędzie mile przyjmowany, umiał zjednać sobie szacunek i zostawił po zgonie prawdziwy żal w sercach przyjaciół i tych wszystkich, którzy go znali”.

Źródło:

W. Bogusławski, Dzieła dramatyczne, wydania różne.
S. Szenic, Cmentarz Powązkowski 1790–1850. Zmarli i ich rodziny, Warszawa 1979.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,2 (głosów: 1227)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Powiązane tagi

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter