Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

"Ślady przeszłości w naszej miejscowości". Sułkowo – wieś z kopcem i pałacem

Autor wpisu: karol12049
Data publikacji: 07.05.2011
Okres historyczny: Średniowiecze V-XV w.

Wzgórze położone 3 kilometry od szosy Lubraniec–Izbica Kujawska i około 800 metrów od zabudowań dawnego majątku w Sułkowie, przy wschodniej krawędzi doliny strumienia spływającego do rzeki Zgłowiączki to … doskonale zachowane średniowieczne grodzisko rycerskie. Jego powstanie datuje się nawet na XIII wiek (na podstawie formy obiektu i znalezionej tu ceramiki).

W średniowiecznym Sułkowie znajdowało się grodzisko, które należało do kompleksu grodzisk leżących nad rzeką Zgłowiączką. Mogło ono stanowić siedzibę właścicieli Sułkowa Korabitów Sułkowskich (w 1489 roku byli oni właścicielami Sułkowa Wielkiego i Małego – Sułkówka).
 
Grodzisko zostało usypane na planie koła i ma stożkowatą formę, otaczają je fosa i wał. Ściany obiektu są dość strome. Górna część stożka wznosi się nawet 9 metrów ponad dno fosy. Korona wału zewnętrznego ma 5–6 metrów wysokości i 6–7 metrów szerokości. Obwód kopca u podstawy to 120 metrów.
 
Fosa przy dnie ma 3–4 metry szerokości, a w górnej części – 10–13 metrów. Powierzchnia użytkowana jest otoczona wałem szerokości 1,5 metra. Od wschodu, zachodu i południa ma on wysokość 1,5 metra, zaś od północy – około 3 metrów. Korona wału wystaje do 6 metrów ponad dno fosy.
 
Średnica kotlinki liczy 20 metrów, obwód mierzony po koronie wału wewnętrznego wynosi 72 metry.
 
Od zachodu wał zewnętrzny jest prawie równy z dnem fosy, tworzy 5-metrową wyrwę skierowaną w stronę strumienia przepływającego obok.
 
Podczas badań wykopaliskowych znaleziono nieliczne kawałki ceramiki. Fragmenty te mają silnie profilowane, zaokrąglone brzegi, otoczone ornamentem falistym i ząbków dookolnych na brzuścu. Wykonano je z gliny z drobną domieszką piasku. Są koloru szarego lub żółtawego.
 
Administracyjnie sułkowskie grodzisko jest położone na działce geodezyjnej nr 169. Właścicielem jest Skarb Państwa – Urząd Miasta i Gminy Lubraniec. Ze względu na swą wartość archeologiczną zostało ono wpisane do rejestru zabytków (ówczesnego województwa włocławskiego, aktualizacja 30.12.1986 roku) pod numerem 120/34/C w dniu 28.09.1965 roku, o czym informuje dziś już podniszczona, skromna tablica.
 
W małej miejscowości, jaką jest Sułkowo, znajduje się także zabytek zwany dworem dziedziców. Dwór ten został zbudowany około 1890 roku z inicjatywy hrabiego Józefa Żnińskiego. Jest to budowla eklektyczna o cechach klasycyzujących. Trójbryłowa kompozycja dworu nie jest czymś zaskakującym w najbliższej okolicy. W przypadku Sułkowa zwraca uwagę wyraźne odnoszenie się do cech willi włoskiej. Widać to w układzie połaci dachowych, arkadowym portyku i kolumnowej logii. Dwór ten wyróżnia się szczególnie niespotykanym bogactwem detalu użytego do wystroju wnętrz.
 
Budynek jest zwrócony frontem ku zachodowi. Jego środkową parterową część pokrywa niski dwuspadowy dach, ustawiony kalenicowo w stosunku do wejścia. Natomiast skrzydło północne jest kryte czterospadowym dachem, a południowe – dwuspadowym. Układ połaci dachowych jest typowy dla architektury południowoeuropejskiej, połacie dachowe mają mały kat pochylenia i znacznie wystają poza lico ścian.
 
Czteroosiowa część środkowa frontu została poprzedzona dużym wspartym na filarach portykiem o półkoliście zamkniętej pełnej arkadzie. Do tej właśnie arkady prowadzą długie schody. Po jej prawej stronie całą powierzchnię ściany zajmuje loggia z przykryciem wspartym na dwóch smukłych kolumnach toskańskich umieszczonych na cokołach.
 
Wejście do dworu jest bardzo efektowne. W sieni zastosowano wszystkie elementy porządku jońskiego w dość monumentalnym układzie. Na wprost wejścia ustawiono przy ścianach pilastry i kolumny jońskie, które wydzielają przestrzeń korytarza i obramowują umieszczoną w ścianie międzytraktowej trzydrzwiową ścianę wnękową z ukrytym przejściem do jadalni. Po obu stronach holu znajdują się wejścia: po prawej do pokoju dziennego, po lewej do gabinetu.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 1090)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter