Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Kościół parafialny pod wezwaniem Świętego Wojciecha w Pobiedniku Małym

Autor wpisu: Gminna Biblioteka Publiczna w Wawrzeńczycach
Data publikacji: 31.05.2011
Okres historyczny: Średniowiecze V-XV w.

Parafia Pobiednik Mały była własnością klasztoru Norbertanek w Zwierzyńcu (herb Gryf). Data założenia parafii pod wezwaniem świętego Wojciecha Męczennika nie jest dokładnie znana. Parafia powstała najprawdopodobniej między rokiem 1254 a 1325. Wiadomo to dzięki temu, że norbertanki, będące właścicielkami wioski, w dokumencie z 1254 roku wymieniają pola, las, łąki, karczmę, młyn ze stawami rybnymi, ale o pobiednickim kościele i jego patronie nie wspominają. Musiały przecież być przynajmniej jego współfundatorkami. W zachowanych źródłach jako fundator występuje kasztelan krakowski Jakub Bonar, który część majątku na ten cel oddał norbertankom. Na pewno w 1326 roku plebanem kościoła był Mikołaj.

Zespół kościelny znajduje się w obrębie najstarszego ośrodka osadniczego Pobiednika Małego, na niewielkim, owalnym podwyższeniu terenu, prawdopodobnie pierwotnie nawodnionym, posiadającym walory obronności. Jest on połączony z wsią krótkim odcinkiem drogi dojazdowej. U jej wylotu, po stronie południowej, znajduje się kościół z wolno stojącą dzwonnicą, po stronie północnej są usytuowane ogród i nowa plebania.

W XIX wieku przy plebani znajdował się zespół zabudowy folwarku z budynkami ustawionymi w czworobok otaczający dziedziniec.

Kościół wzmiankowano po raz pierwszy w 1326 roku. W XV wieku był to niewielki, drewniany budynek, który uległ spaleniu w 1914 roku. Obecny kościół został zbudowany w latach 1955–1956 według projektu Romana Staffa, częściowo zmienionego w czasie realizacji. Świątynię ponownie przebudowano w 1967 roku.

Prezbiterium kościoła jest zwrócone w kierunku północnym. Mur wykonano z cegły i żelbetonu, a dach jest kryty blachą. Pierwotnie kościół był jednonawowy z parą kaplic. Otaczają go otwarte podcienia arkadowe. Po przebudowie w 1967 roku podcienia zabudowano i przekształcono je w nawy boczne. Prezbiterium jest prostokątne, krótkie, z dwiema przybudówkami. Dachy są dwuspadowe i pulpitowe, a na kalenicy znajduje się niewielka, czworoboczna wieżyczka na sygnaturkę.

W głównym ołtarzu znajdują się obraz świętego Wojciecha, patrona świątyni, oraz kopia obrazu „Jezu, ufam Tobie”. Boczne ołtarze zostały poświęcone Matce Boskiej Częstochowskiej i świętemu Józefowi.

Niestety, ołtarz główny, wykonany z drewna orzechowego, został zaatakowany przez szkodniki i jego stan się pogarsza. Nieczynne są organy piszczałkowe, które wymagają pilnego remontu. Odnowienia wymaga także sama świątynia. Podziwiać tu możemy monstrancję, w stylu tzw. rejencji, kielich późnorenesansowy, z herbem Brochowicz i inicjałami NK PP, odrestaurowany około 1715 roku, oraz cztery relikwiarze drewniane, również w stylu rejencji.

W otoczeniu kościoła po stronie wschodniej i południowej rosną kilkusetletnie lipy. Według informacji miejscowej ludności po wschodniej stronie budynku kościelnego znajdował się przykościelny cmentarz. Przed kilku laty, z inicjatywy mieszkańców wsi, wybudowano nową plebanię, którą w 2000 roku poświęcił ksiądz biskup Kazimierz Nycz.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 1105)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Galeria

Kościół parafialny p.w. św. Wojciecha

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter