Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Tak się niegdyś noszono w Magierowie

Autor wpisu: bsimon
Data publikacji: 10.06.2011

"Pawie pióro u czapeczki, / Kapelusz, przy nim wstążeczki". Tak się niegdyś noszono w Magierowie.

Wszyscy wiemy, jak wygląda kobiecy strój krakowski. Mamy okazję podziwiać go na dziewczynkach przy okazji świąt kościelnych i występów szkolnych. Noszą go też dorosłe kobiety, członkinie kół gospodyń wiejskich. Zdecydowanie gorzej jest ze znajomością stroju męskiego.

Dobrze więc się stało, że możemy pokazać noszony kiedyś w Magierowie męski strój Krakowiaków wschodnich. Tadeusz Seweryn (w: Strój Krakowiaków wschodnich, [w:] Atlas Polskich Strojów Ludowych. Część V. Małopolska, zeszyt 9., Wrocław 1960.) tak określa zasięg noszenia tak zwanej sukmany dzikiej:

„Sukmana zaś tak zwana dzika obejmuje kwadratowy obszar na południe i zachód od Stopnicy i Pacanowa, ale zbyt miniaturowy. Obejmuje on w porządku alfabetycznym miejscowości: Babice, Biechów, Bosowice, Bronina, Budy, Janina, Kąty Stare, Kików, Kołaczkowice, Kotki, Kozłów, Kuchary, Magierów, Mietel, Piasek Duży, Piestrzec, Prusy, Pułanki, Ruczynów, Skrobaczów, Szczeglin, Suchowola, Widuchowa, Włosnowice, Wójeczka, Wolica, Wójcza, Zaborze, Zborów, Żuków — z cyplem na południe po Żabiec, Komorów i Grzebowice nad Wisłą”.

Tenże autor w tym samym źródle podaje opis tego stroju (pisownia oryginalna):

„Typ V reprezentuje tzw. dzika sukmana jasno marynarskiego koloru, posiadająca kołnierz stojący, oblamowany amarantowym sukienkiem, po obu stronach na piersiach niedbawne kucoty żółto-amarantowe, a nadto obustronnie wzdłuż rozpięcia na przodzie po jednym rzędzie kulistych guziczków cynowych lub mosiężnych. Inne zaś sukmany tego typu posiadały amarantowe rabaty u rozchylenia sukmany na piersiach, a wtedy należało do mody noszenie kolorowej szarfy wskos na gorsie koszuli oraz żółtych dzyndzyków na piersiach. Sukmany tej używano na wielki dzwon – do ślubu, na dożynki i inną paradę. Zagadkowy jest zwarty zasięg tej sukmany, jeśli uwzględni się, że jej główny przystrój, szarfa i kutasy wywodzą się niespornie z dystynkcji na mundurach wojskowych znanych nam z okresu wojen napoleońskich, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Kongresowego. Sukmana ta sporadycznie noszona była jeszcze w r. 1942. Dokładnego jej kroju nie znamy, ponieważ żaden jej okaz nie zachował się w muzeach, nieliczne zaś egzemplarze przepadły w pożarach wznieconych przez pociski zapalające w czasie ostatniej wojny”.

Źródło:

Tadeusz Seweryn, Strój Krakowiaków wschodnich, [w:] Atlas Polskich Strojów Ludowych. Część V. Małopolska, zeszyt 9., Wrocław 1960.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,4 (głosów: 1370)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter